Towarzystwo Wydawnicze „Rój”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Towarzystwo Wydawnicze „Rój” (TW „Rój”) – wydawnictwo działające w latach 1924–1940 w Warszawie, założone przez Melchiora Wańkowicza i Mariana Kistera; mieściło się w oficynie gmachu Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego przy ulicy Kredytowej 1[1].

Działając dynamicznie w różnych segmentach rynku, firma stała się największym w Polsce wydawcą, wydając około 30 pozycji miesięcznie. W ofercie były zarówno tanie książki (serie książek w cenie 95 groszy lub 3 złotych) (często o niskiej jakości druku), jak i dzieła najwybitniejszych pisarzy polskich czy zagranicznych. Oprócz beletrystyki wydawano też reportaże i publicystykę.

Od roku 1932 do 1939 firma wydawała miesięcznik „Nowości Literackie” o charakterze informacyjno-reklamowym.

Firma została zlikwidowana przez Niemców w roku 1940, lecz Kister, który opuścił Polskę jeszcze przed wybuchem wojny, reaktywował firmę jako Roy Publishers w Nowym Jorku, wydając utwory wielu polskich autorów.

Nakładem TW „Rój” ukazały się m.in. powieść Palę Paryż (1929) Brunona Jasieńskiego, powieść Kariera Nikodema Dyzmy (1932) Tadeusza Dołęgi-Mostowicza, zbiór opowiadań Dwa księżyce (1933) Marii Kuncewiczowej, zbiór opowiadań Pamiętnik z okresu dojrzewania (1933) i powieść Ferdydurke (1937) Witolda Gombrowicza, zbiór opowiadań Sklepy cynamonowe (1933) Brunona Schulza, zbiory szkiców Słoń wśród porcelany (1934) i Lżejszy kaliber (1938) Karola Irzykowskiego, powieść Niebo w płomieniach (1936) Jana Parandowskiego, powieść Aecjusz, ostatni Rzymianin (1937) Teodora Parnickiego, powieść Strachy (1938) Marii Ukniewskiej.

Przypisy

  1. Jerzy S. Majewski: Imponujący gmach z XIX wieku.. gazeta.pl, 2012-01-29. [dostęp 2013-12-15].

Bibliografia[edytuj]