Trójca (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 51°9′31″N 15°6′6″E
- błąd 39 m
WD 51°9'N, 15°6'E, 51°9'34.78"N, 15°6'21.24"E
- błąd 2311 m
Odległość 1019 m
Trójca
wieś
Ilustracja
Kościół Św. Piotra i Pawła
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat zgorzelecki
Gmina Zgorzelec
Wysokość 200-225[1] m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 645[2]
Strefa numeracyjna 75
Kod pocztowy 59-913
Tablice rejestracyjne DZG
SIMC 0193430
Położenie na mapie gminy wiejskiej Zgorzelec
Mapa konturowa gminy wiejskiej Zgorzelec, u góry znajduje się punkt z opisem „Trójca”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Trójca”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Trójca”
Położenie na mapie powiatu zgorzeleckiego
Mapa konturowa powiatu zgorzeleckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Trójca”
Ziemia51°09′31″N 15°06′06″E/51,158611 15,101667

Trójca (niem. Troitschendorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim, w gminie Zgorzelec.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Trójca to duża wieś o długości około 1,8 km, leżąca na Pogórzu Izerskim, we wschodniej części Równiny Zgorzeleckiej, na wysokości około 200-225 m n.p.m.[1]

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

W dokumencie z 1359 r. wieś figuruje pod nazwą Troschendorf, przed II wojną światową wieś nazywała się Troitschendorf, natomiast po 1945 r. miejscowość nosiła prowizoryczne miana: Trocianów i Trojanów[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś znana w wieku XIV w. jako własność Mikołaja i Piotra Mertinów (1398 r.), następnie jej znaczna część przechodzi na własność zgorzeleckiego szpitala św. Ducha, a majątkiem tym samym kieruje zarządca szpitala[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[3]:

  • kościół parafialny pw. św. Piotra i Pawła, bezwieżowy, wzniesiony około połowy XIII wieku, przebudowany w 1512 roku – XVI w., pierwotnie późnoromański, po przebudowie renesansowy[4], ozdobiony dekoracją stiukową na sklepieniach w drugiej połowie XVII wieku, restaurowany w 1809 i 1827 r. – XIX w. Wnętrze prezbiterium zachowało styl późnoromański, nakryte sklepieniem krzyżowo-żebrowym a zakończone półkolistą absydą zwieńczoną od zewnątrz głową brodatego mężczyzny. Wewnątrz na portalu zakrystii data przebudowy: Anno Dni 1512. Ołtarz pochodzi z 1599 r., a wnętrze ozdabiał olejny obraz na desce z 1608 r. przedstawiający W. Trotzendorfa.
  • cmentarz przy kościele, ewangelicki, obecnie nieczynny, z przełomu XVIII/XIX w., w murze cmentarnym kamienna wieża bramna z ostrołukowym prześwitem
  • Dom Ludowy, z przełomu XIX/XX w.
  • zajazd, obecnie dom mieszkalny nr 18, z końca XIX w.
  • dom nr 94, z 1729 r., 1789 r., XX w.

Znane osoby[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 2: Pogórze Izerskie. Cz. 2: M-Ż. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, s. 367-371. ISBN 83-85773-61-4.
  2. GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 259,260. [dostęp 12.11.2012].
  4. Janusz Czerwiński, Ryszard Chanas, Dolny Śląsk – przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka, 1977, s. 306.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]