Tragedia człowieka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ilustracja Mihálya Zichyego do " Tragedii człowieka"

Tragedia człowieka (węg. Az ember tragédiája) – poemat Imre Madácha, główne dzieło węgierskiej dramaturgii (1860). Poemat ten przetłumaczono na ponad 18 języków. Jakkolwiek jest dosyć długi (ponad 4000 wersów), daje się go z powodzeniem wystawiać na scenie. Gości on stale zarówno na węgierskich scenach teatralnych, jak również w teatrach w Polsce, Czechach, Niemczech i innych krajach. Reżyserzy przedstawiają czasem jego adaptacje. Tragedia człowieka jest też lekturą w węgierskich szkołach średnich, a wiele wersów stało się powszechnie używanymi cytatami. Ilustracje w wydaniach książkowych, jak też projekty scenografii, są również na wysokim poziomie artystycznym. Ich autorami byli często znani graficy i malarze. W latach 70. wyprodukowano również Tragedię człowieka w wersji filmu animowanego.

Głównymi bohaterami są Adam, Ewa, Lucyfer i Pan Bóg. Adam i Lucyfer podróżują poprzez czas i przestrzeń, odwiedzając różne miejsca w ważnych momentach historii ludzkości. Lucyfer próbuje przy tym przekonać Adama, iż życie człowieka jest bezsensowne, a ludzkość jest skazana na potępienie. Niektórzy krytycy twierdzą, że omawiana sztuka w ten sposób czyni Lucyfera główną postacią, aktywniejszą niż Adam i Pan Bóg razem wzięci, inni krytykują postać Ewy, pierwszej kobiety, twierdząc, że to nieszczęśliwe małżeństwo Madácha wpłynęło na takie jej ujęcie. Te naturalnie subiektywne oceny niektórych krytyków nie zmienią jednak faktu, iż w Tragedii człowieka widać wpływy dialektyki Hegla i idei rewolucji francuskiej.

Na język polski Tragedię człowieka tłumaczyli Lew Kaltenbergh i Bohdan Zadura[1].

Przypisy

Linki zewnętrzne, polskie i angielskie tłumaczenia[edytuj]