Traktat pokojowy z Bułgarią 1919

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zmiany granic Bułgarii w konsekwencji traktatu pokojowego z Neuilly-sur-Seine 1919. Mapa nie uwzględnia cesji terytorium południowej Dobrudży na rzecz Rumunii (granica bułgarsko-rumuńska w przebiegu już po traktacie).
Dokument ratyfikacyjny traktatu ze strony bułgarskiej z podpisami króla Borysa III, premiera Aleksandra Stambolijskiego i ministra spraw zagranicznych Michaiła Madżarowa

Traktat pokojowy z Bułgarią po I wojnie światowej podpisano 27 listopada 1919 r. w Neuilly-sur-Seine pod Paryżem.

Był to jeden z kilku traktatów pokojowych podpisanych po zakończeniu wojny przez kraje Ententy z Państwami Centralnymi. Obok Bułgarii do bloku tego należały Cesarstwo Niemieckie, Austro-Węgry i Turcja.

Postanowienia[edytuj]

  • Południową Dobrudżę oddano Rumunii (od maja 1918 na mocy traktatu w Bukareszcie znajdowała się w granicach Bułgarii)
  • Zachodnią Trację przekazano Grecji
  • Skrawki na zachodniej granicy odstąpiono na rzecz Królestwa SHS
  • Bułgaria została obciążona reparacjami wojennymi w wysokości 2,25 mld franków w złocie na rzecz państw sąsiednich oraz na rzecz Królestwa SHS. Zobowiązania mogły być wyrażone w naturze bądź gotówce; do tego 50 tys. ton węgla rocznie oraz zwrot bydła i koni zagarniętych w trakcie działań wojennych.
  • Bułgarii narzucono przepisy o ochronie jej mniejszości narodowych i ograniczenia liczebności armii.
  • Armia bułgarska mogła liczyć tylko 20 000 ludzi[1], z zaciągu ochotniczego, bez broni ciężkiej i lotnictwa.
  • Zlikwidowano bułgarską marynarkę wojenną, zezwalając jedynie na morską służbę handlowo-policyjną; wyporność okrętów ograniczono do 100 ton i zabroniono posiadania okrętów podwodnych[1].
  • Kraj zobowiązał się przestrzegać statutu Ligi Narodów, choć nie był wtedy jeszcze członkiem Ligi.
  • Poczyniono uzgodnienia w sprawie transgranicznych wymian ludności.

Całość strat terytorialnych Bułgarii wynosiła około 7% jej obszaru z 1914 r., kiedy to Bułgaria liczyła 111 tys. km². Po traktacie w Neuilly ten obszar wyniósł tylko 103 tys. km².

Przypisy

  1. a b S.W. Patianin, M.S. Barabanow: Korabli Wtoroj mirowoj wojny. WMS Bałkanskich gosudarstw i stran Wostocznogo Sriediziemnomoria, "Morskaja Kampania" nr 3/2007, Moskwa (ros.), s.2

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]