Traktat w Bachczysaraju

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Traktat w Bachczysaraju – kończący wojnę rosyjsko-turecką dwudziestoletni rozejm, zawarty 13 stycznia 1681 w Bachczysaraju pomiędzy Carstwem Rosyjskim a Imperium Osmańskim i Chanatem Krymskim.

Postanowienia[edytuj | edytuj kod]

  • pokój miał trwać 20 lat
  • granicę pomiędzy Rosją a Turcją miała stanowić rzeka Dniepr, przy czym Rosji przyznano Kijów wraz z miasteczkami Stajki, Trypol, Wasylków, Didowszczyzna, Radomyśl, leżącymi na prawym, „tureckim” brzegu rzeki, Turcja uznała suwerenność Rosji nad Ukrainą Lewobrzeżną
  • ziemie Ukrainy Prawobrzeżnej pomiędzy Dnieprem, Bohem, Kijowem a Czehryniem miały pozostać niezasiedlone
  • sułtan turecki zobowiązał się do niewspierania wrogów Rosji
  • Tatarom przyznano prawo koczowania i polowania na południowych stepach Ukrainy po obydwu stronach Dniepru
  • terytorium pomiędzy Dniestrem a Bohem miało pozostać niezasiedlone i niezamieszkane przez 20 lat, nie wolno tam było również budować umocnień
  • Kozacy zaporoscy otrzymali prawo wolnej żeglugi po Dnieprze i jego dopływach aż do Morza Czarnego, a także prawo do połowu ryb oraz wydobycia i produkcji soli

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]