Traktat w Fort Laramie (1868)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy drugiego pokoju w Fort Laramie. Zobacz też: artykuł o pierwszym traktacie z 1851 roku.
Podpisywanie traktatu przez Williama T. Shermana i przedstawicieli Dakotów w Fort Laramie, Wyoming. Foto: Alexander Gardner, 1868.

Drugi Traktat w Fort Laramie – porozumienie między Stanami Zjednoczonymi a narodem Dakotów (szczególnie z plemienia Lakota) podpisanym w 1868 roku w Fort Laramie, gwarantującym Dakotom własność Gór Czarnych oraz prawo do polowań w Dakocie Południowej, Wyomingu oraz Montanie. Kraj rzeki Powder miał być na stałe zamknięty dla białych.

Traktat zawierał artykuły zmierzające do "zachowania cywilizacji" Lakotów; mowa była także o finansowych zachętach dla nich, aby zaczęli uprawiać ziemię i stali się konkurencyjni dla białych. Traktat zawierał także warunek, aby dzieci Dakotów miały zapewnioną "angielską edukację" w "budynku misji". W tym celu, rząd USA zapewniał w traktacie, że w rezerwacie zamieszkają biali nauczyciele, kowale, młynarz, farmer, stolarz, inżynier i agent rządowy.

Powtarzające się pogwałcenia traktatu przez amerykańskie wojska i poszukiwaczy złota doprowadziły do wybuchu wojny o Góry Czarne, trwającej aż do 1877 roku.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.