Traktat w Konstantynopolu (1700)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Traktat w Konstantynopolutraktat pokojowy zawarty 14 lipca 1700 między Carstwem Rosyjskim a Imperium Osmańskim.

Geneza[edytuj | edytuj kod]

Był skutkiem prowadzonej w ramach wojny rosyjsko-tureckiej kampanii azowskiej cara Piotra I.

Postanowienia[edytuj | edytuj kod]

  • Zapewnił neutralność ze strony Turcji w początku wojny północnej.
  • Turcja zmuszona była zniszczyć swoje naddnieprzańskie twierdze (m.in. Tawań).
  • Rosja uzyskiwała Azow ujściem Donu i przylegające ziemie w promieniu 10 km.
  • Rosja nie musiała już płacić „upominków” na rzecz Chanatu Krymskiego. Lennikowi tureckiemu surowo zabroniono organizowania łupieskich najazdów na północnych sąsiadów. Wszelkie takie działania spotykały się z energicznymi przeciwdziałaniami władz Stambułu.
  • Carat dodatkowo zyskał możliwość swobodnej żeglugi na Morzu Azowskim i Czarnym.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Leszek Podhorecki, Chanat Krymski. Państwo koczowników na kresach Europy. Warszawa 2012, wydawnictwo Bellona, strona 311, ​ISBN 978-83-11-12262-8

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]