Traktat w Tartu (rosyjsko-fiński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Granica fińsko-rosyjska określona w traktacie

Traktat w Tartu (ros. Тартуский мирный договор, fiń. Tarton rauha) – traktat pokojowy zawarty 14 października 1920 roku między Finlandią a Rosją Radziecką. W traktacie określony został przebieg granicy fińsko-rosyjskiej po zakończeniu wojny domowej w Finlandii. Zgodnie z wymogami art. 18 Traktatu Wersalskiego zarejestrowany w Sekretariacie Ligi Narodów[1]. Spisany w jezykach fińskim, szwedzkim i rosyjskim, na potrzeby Sekretariatu Ligi przetłumaczony na francuski, wszystkie teksty autentyczne (art. 38).

Traktat został potwierdzony w pakcie o nieagresji podpisanym w Helsinkach 21 stycznia 1932[2], przedłużonym w Moskwie 7 kwietnia 1934 do końca 1945[3].

Oba kraje przystąpiły także do Paktu przeciwwojennego z 1928 i do Konwencji o określeniu napaści z 1933, pomyślanej jako jego uzupełnienie.

Traktaty zostały złamane w 1939 roku przez ZSRR, który rozpoczął wojnę zimową. Za napaść tę ZSRR został wykluczony z Ligi Narodów[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]