Transhimalaje

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Transhimalaje (chiń.: 冈底斯山脉; pinyin: Gāngdǐsī Shānmài) – góry w Chinach na południu Wyżyny Tybetańskiej.

Długie na 1000 km, szerokie na 30-225 km. W tektonicznym obniżeniu dzielącym je od Himalajów płyną rzeki: Brahmaputra górna, Satledź, Indus. Główne pasma: Nganglong Kangri (wysokość do 6596 m), Nienczen Tangla (7182 m), Kajlas.

Odkrył je i nazwał tak (1907) szwedzki podróżnik i geograf Sven Hedin, "góry zahimalajskie".

Pasmo górskie zbudowane jest głównie z kwarcytów, łupków, granitów i wapieni sfałdowanych w orogenezie alpejskiej, natomiast porastająca je roślinność jest półpustynna na stokach północnych stepowa na południowych. Wieczne śniegi występują w górnych partiach, lodowce zaś w górnym piętrze.

Powyżej 5000 m są trudno dostępne przełęcze.