Transit 3B

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Transit 3B
Transit-3B.jpg
Indeks COSPAR 1961-007A
Zaangażowani US Navy (Naval Research Laboratory), Johns Hopkins University
Rakieta nośna Thor Able Star
Miejsce startu Cape Canaveral Air Force Station, USA
Orbita
(docelowa, początkowa)
Perygeum 167 km
Apogeum 1002 km
Okres obiegu 96,22 min
Nachylenie 28,38°
Mimośród 0,050643
Czas trwania
Początek misji 22 lutego 1961 (03:45 GMT)
Powrót do atmosfery 30 marca 1961
Wymiary
Kształt kulisty
Wymiary śr. 0,914 m
Masa całkowita 113 kg

Transit 3Bamerykański technologiczny satelita wojskowy, który testował system nawigacji dla okrętów podwodnych US Navy przenoszących pociski balistyczne typu UGM-27 Polaris. Wraz ze statkiem wyniesiono również satelitę LOFTI 1. Misja zakończyła się częściowym sukcesem, ponieważ LOFTI 1 nie oddzielił się od Transita, ani od ostatniego członu rakiety. Statki otrzymały przez to orbitę eliptyczną, co skróciło ich żywotność do 37 dni.

Satelita miał również prowadzić badania geodezyjne. Służyć miał ku temu transponder systemu geodezyjnego SECOR (ang. SEquential COllation of Range).

Statki funkcjonowały prawidłowo, jednak będąc połączone nie mogły zostać użyte do zaplanowanych celów.

Misję finansowało Navy Research Laboratory (NRL) z ramienia US Navy. Statek zbudowało NRL i Johns Hopkins University.

Budowa i działanie[edytuj | edytuj kod]

Statek był kulą o średnicy 0,914 m. Posiadał 6600 ogniw słonecznych ładujących akumulatory Ag i NiCd. Statek posiadał system zmniejszający prędkość obrotową (do 10 obr./min.) – wypuszczał dwa ciężarki umieszczone na długim drucie, które po zmniejszeniu ruchu wirowego, były odrzucane. Posiadał pamięć stała. Dane mógł przesyłać również w czasie rzeczywistym.

Satelita pracował na częstotliwościach 224, 421 i 448 MHz.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]