Transkrypcja (muzyka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy opracowania utworu muzycznego. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Transkrypcja (łac. transcriptio – „przepisywanie”) – opracowanie kompozycji na inny instrument, głos lub zespół niż przewidziano to pierwotnie[1][2].

Rodzaje transkrypcji[edytuj | edytuj kod]

(na podstawie materiału źródłowego[2])

Transkrypcja redukująca brzmienie[edytuj | edytuj kod]

Zredukowaniu utworu skomponowanego na wiele instrumentów (orkiestrę, zespół kameralny) do postaci umożliwiającej wykonanie go na instrumencie solowym (np. wyciąg fortepianowy). Przykładem mogą być koncerty Antonia Vivaldiego w opracowaniu Jana Sebastiana Bacha.

Transkrypcja wzbogacająca brzmienie[edytuj | edytuj kod]

Rozpisanie utworu skomponowanego na instrument solowy (np. fortepian) na partyturę przeznaczoną do wykonania przez orkiestrę. Na przykład Obrazki z wystawy Modesta Musorgskiego w orkiestrowej przeróbce Maurice’a Ravela. Także nowa instrumentacja kompozycji wykonywanej z udziałem orkiestry; na przykład przeróbki dzieł Georga Friedricha Händla dokonane przez Wolfganga Amadeusza Mozarta.

Transkrypcja solistyczna[edytuj | edytuj kod]

Opracowanie utworu skomponowanego na instrument solistyczny na inny instrument solo. Na przykład utwory organowe J.S. Bacha w przeróbce Ferruccia Busoniego na fortepian.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Habela 1968 ↓, s. 202.
  2. a b Chodkowski 1995 ↓, s. 907.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]