Traszka Waltla

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Traszka Waltla
Pleurodeles waltl
Michahelles, 1830
Ilustracja
Salamandra Waltla w akwarium
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

płazy

Rząd

płazy ogoniaste

Rodzina

salamandrowate

Podrodzina

Pleurodelinae

Rodzaj

Pleurodeles

Gatunek

traszka Waltla

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 NT pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Traszka Waltla[2][3], salamandra Waltla[4] (Pleurodeles waltl) – gatunek płaza ogoniastego z podrodziny Pleurodelinae w rodzinie salamandrowatych (Salamandridae). Największy europejski płaz. Bardzo popularny wśród akwarystów, ze względu na niewygórowane wymagania.

Płaz ten znany jest również jako żebrowiec Waltla.[potrzebny przypis] Nazwa ta związana jest z widocznymi na jego ciele pomarańczowymi brodawkami, przez które wyczuć można zakończenia żeber.

Salamandry Waltla w zoo w Budapeszcie

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje na półwyspie Iberyjskim i w Maroku.

Środowisko[edytuj | edytuj kod]

Wolno płynące rzeki, jeziora i sztuczne zbiorniki wodne.

Zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Dni spędza ukryta w wodorostach, żeruje po zmierzchu. Środowisko wodne opuszcza zazwyczaj tylko w przypadku wyschnięcia zbiornika. Na lądzie zazwyczaj ukrywa się pod kamieniami. W momencie zaatakowania żebra przebijają skórę, znajdują się tam gruczoły z trującą substancją.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Dwa razy w roku – wczesną wiosną i latem. Samica składa do 1000 jaj i przyczepia do roślin wodnych. Wyklute z jaj larwy cechują się dużym apetytem i rozwijają się bardzo szybko.

Akwarystyka[edytuj | edytuj kod]

W niewoli potrafi przeżyć nawet do 20 lat. Może być karmiona larwami i dżdżownicami, ale także kawałkami chudego mięsa.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pleurodeles waltl, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  2. J. Mazgajska: Płazy świata. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009. ISBN 978-83-01-15846-0.
  3. Marcin Jan Gorazdowski, Michał Kaczorowski, Leksykon zwierząt terraryjnych, Warszawa: MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2005, s. 70, ISBN 83-7073-400-6, OCLC 749563549.
  4. Andrzej Budziaszewski, Płazy w akwarium, Akwarium, Nr 4/83. [dostęp 2012-09-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Václav Laňka, Zbyšek Vít: Płazy i gady. Wyd. 2. Warszawa: Polska Oficyna Wydawnicza "BGW", 1993, s. 34-35. ISBN 83-7066-359-1. (pol.)