Traugott Grohmann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Traugott Grohmann
Data urodzenia 1785
Data i miejsce śmierci 1874
Łódź
Zawód fabrykant
Domek Traugotta Grohmanna; typowy przykład budownictwa z pierwszego okresu przemysłowej Łodzi

Traugott Grohmann (ur. 1785, zm. 1874 w Łodzi) – fabrykant i przemysłowiec[1].

Przybył do Polski około roku 1820 z Saksonii i osiedlił się w Warszawie. Początkowo wytwarzał wyroby skórzane. W 1827 roku przeprowadził się do Zgierza i tu założył manufakturę wyrobów bawełnianych. W tym samym roku ożenił się, a rok później urodził mu się jedyny syn, Ludwik[1]. W roku 1833 w spółce z bratem Karolem, prowadził tkalnię płócien oraz przędzalnię bawełny.

W 1841 roku wraz z rodziną przeniósł się do Łodzi, tam przejął w dzierżawę teren zwany Lamusem i uruchomił przędzalnię mechaniczną. Wybudował fabrykę i dom przy zbiegu dzisiejszych ulic Tylnej i Targowej[2]. W 1853 roku zatrudniał 122 osoby, a roczne obroty wyniosły 55 460 rubli[1]. W latach 1852–1856 procesował się ze swoim bratem, który zarzucił mu oszustwa podatkowe. Proces przegrał, a Karol wystąpił ze spółki. W 1854 roku zainstalował w swoim przedsiębiorstwie maszynę parową.

Po śmierci Traugotta kierownictwo zakładów przejął jego syn, Ludwik, i przekształcił je w firmę „Ludwik Grohman”[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Leszek Skrzydło: Rody fabrykanckie. Łódź: Oficyna Bibliofilów, 1999, s. 35. ISBN 83-87522-23-6.
  2. Joanna Podolska: Łódź. Łódź: Galaktyka, 2006, s. 59. ISBN 83-87914-95-9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]