Trawlery typu B 18

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Trawlery typu B 18 - polskie motorowe (napęd spalinowy bezpośredni ze śrubą nastawną) trawlery-przetwórnie (zwane też trawlerami-zamrażalniami) wyprodukowane w latach 1964-1968 przez Stocznię im. Komuny Paryskiej (Gdynia) w liczbie 8 sztuk dla przedsiębiorstwa Odra ze Świnoujścia[1].

Załogę stanowiło 88 osób. Tonaż jednostek wynosił 3096 RT brutto, długość 81,81-82,04 m, moc maszyn 2250 KM, a rozwijana prędkość dochodziła do 14 węzłów. Statki operowały praktycznie wyłącznie na łowiskach szelfu Afryki i północno-zachodniego Atlantyku. Używały włoków dennych śledziowych i włoków pelagicznych (tych drugich począwszy od 1966)[1].

Kolejno oddawano do użytku następujące jednostki (nazwy reprezentowały głównie pochodzenie ichtiologiczne): Finwal, Foka, Orkan, Płetwal (1964), Homar (1965), Langusta (1966), Narwal (1967), Kaszalot (1968)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Izabella Dunin-Kwinta, Badania mocy łowczej polskich statków rybackich, Akademia Rolnicza w Szczecinie, Szczecin, 1973, s. 20-21, 49.