Trawniki (województwo opolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Trawniki
Kościół pw. Matki Boskiej Dobrej Rady
Kościół pw. Matki Boskiej Dobrej Rady
Państwo  Polska
Województwo opolskie
Powiat kędzierzyńsko-kozielski
Gmina Pawłowiczki
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 47-270
Tablice rejestracyjne OK
SIMC 0501819
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Trawniki
Trawniki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Trawniki
Trawniki
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Trawniki
Trawniki
Ziemia 50°18′42″N 17°58′36″E/50,311667 17,976667

Trawniki (dodatkowa nazwa w j. niem. Trawnig) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie kędzierzyńsko-kozielskim, w gminie Pawłowiczki.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie opolskim.

Nazwa[edytuj]

Nazwa pochodzi od polskiego określenia oznaczającego - "trawnik"[1]. Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu wymienia najstarszą nazwę miejscowości w polskiej formie "Trawnik" tłumacząc jej znaczenie "Wiesenthal. Grasplatz" czyli po polsku "Łąka, trawnik"[1].

Wieś wzmiankowana po raz pierwszy w łacińskim dokumencie z 1224 roku wydanym przez Wawrzyńca biskupa wrocławskiego gdzie zanotowana została w zlatynizowanej, staropolskiej formie „Trawnizc”[2]. Nazwa została zgermanizowana przez Niemców na Trawnig[2]. W 1936 roku ze względu na polskie pochodzenie naziści zmienili nazwę na całkowicie niemiecką Grünweide.

Historia[edytuj]

W 1538 roku właścicielem dóbr rycerskich Trawniki został Henryk Larisch von Nimsdorf, na zlecenie którego zbudowano niewielki pałac.

W 1772 roku majątek przeszedł w ręce Claudiusa Sylvnis von Goldfu, a następnie w 1800 r Henryk von Sack. W 1839 roku wieś zakupił Eugeniusz Halveti.

Ostatecznie od 1852 roku dobra przejmuje Franz von Wallhofen i w rękach tej rodziny pozostaje aż do 1945 roku.

W 1859 roku Franz von Wallhofen nakazał rozebranie starego dworu i w jego miejsce rozpoczyna budowę nowego pałacu, wokół którego urządzono park w stylu krajobrazowym. W 1912 roku rezydencja splunęła i w jej miejscu zbudowano nowy skromniejszy pałac.

W latach 50. XX w w obiekcie urządzono ośrodek opieki dla osób niewidzących oraz niedowidzących, którym zarządzały siostry pallotynki.

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[3]:

inne zabytki:

  • kościół filialny pw. Matki Boskiej Dobrej Rady, neogotycki, zbudowany w 1897 r. Bardzo zniszczony po przejściu frontu, odbudowany przez mieszkańców po zakończeniu wojny. Na wyposażeniu m. in. cudowny obraz Apostoła Judy.
  • stara kuźnia leżąca na początku wsi z 1889 r.

Galeria[edytuj]

Przypisy

  1. a b Heinrich Adamy: Die Schlesischen Ortsnamen ihre entstechung und bedeutung. Breslau: Verlag von Priebotsch`s Buchhandlung, 1888, s. 75.
  2. a b Colmar Grünhagen 1866 ↓, s. 123.
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 2.12.2012]. s. 34.