Trawniki (województwo opolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Trawniki
Kościół pw. Matki Boskiej Dobrej Rady
Kościół pw. Matki Boskiej Dobrej Rady
Państwo  Polska
Województwo opolskie
Powiat kędzierzyńsko-kozielski
Gmina Pawłowiczki
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 47-270
Tablice rejestracyjne OK
SIMC 0501819
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Trawniki
Trawniki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Trawniki
Trawniki
Ziemia 50°18′42″N 17°58′36″E/50,311667 17,976667

Trawniki (dodatkowa nazwa w j. niem. Trawnig) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie kędzierzyńsko-kozielskim, w gminie Pawłowiczki.

W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie opolskim.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa pochodzi od polskiego określenia oznaczającego - "trawnik"[1]. Niemiecki językoznawca Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu wymienia najstarszą nazwę miejscowości w polskiej formie "Trawnik" tłumacząc jej znaczenie "Wiesenthal. Grasplatz" czyli po polsku "Łąka, trawnik"[1].

Wieś wzmiankowana po raz pierwszy w łacińskim dokumencie z 1224 roku wydanym przez Wawrzyńca biskupa wrocławskiego gdzie zanotowana została w zlatynizowanej, staropolskiej formie „Trawnizc”[2]. Nazwa została zgermanizowana przez Niemców na Trawnig[2]. W 1936 roku ze względu na polskie pochodzenie naziści zmienili nazwę na całkowicie niemiecką Grünweide.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1538 roku właścicielem dóbr rycerskich Trawniki został Henryk Larisch von Nimsdorf, na zlecenie którego zbudowano niewielki pałac.

W 1772 roku majątek przeszedł w ręce Claudiusa Sylvnis von Goldfu, a następnie w 1800 r Henryk von Sack. W 1839 roku wieś zakupił Eugeniusz Halveti.

Ostatecznie od 1852 roku dobra przejmuje Franz von Wallhofen i w rękach tej rodziny pozostaje aż do 1945 roku.

W 1859 roku Franz von Wallhofen nakazał rozebranie starego dworu i w jego miejsce rozpoczyna budowę nowego pałacu, wokół którego urządzono park w stylu krajobrazowym. W 1912 roku rezydencja splunęła i w jej miejscu zbudowano nowy skromniejszy pałac.

W latach 50. XX w w obiekcie urządzono ośrodek opieki dla osób niewidzących oraz niedowidzących, którym zarządzały siostry pallotynki.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[3]:

  • zespół pałacowy, z XIX-XX:
    • pałac, z poł. XVI w. - pierwszy właściciel - Henryk Lariesch von Nimsdorf, następnie ród von Wallnohoffen.
    • XIX wieczny park krajobrazowy

inne zabytki:

  • kościół filialny pw. Matki Boskiej Dobrej Rady, neogotycki, zbudowany w 1897 r. Bardzo zniszczony po przejściu frontu, odbudowany przez mieszkańców po zakończeniu wojny. Na wyposażeniu m. in. cudowny obraz Apostoła Judy.
  • stara kuźnia leżąca na początku wsi z 1889 r.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Heinrich Adamy: Die Schlesischen Ortsnamen ihre entstechung und bedeutung. Breslau: Verlag von Priebotsch`s Buchhandlung, 1888, s. 75.
  2. 2,0 2,1 Colmar Grünhagen 1866 ↓, s. 123.
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 2.12.2012]. s. 34.