Kitanka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Trichosurus)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kitanka
Trichosurus[1]
Lesson, 1828[2]
Przedstawiciel rodzaju – kitanka lisia (T. vulpecula)
Przedstawiciel rodzaju – kitanka lisia (T. vulpecula)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada ssaki niższe
Nadrząd torbacze
Rząd dwuprzodozębowce
Rodzina pałankowate
Podrodzina kitanki
Rodzaj kitanka
Typ nomenklatoryczny

Didelphis vulpecula Kerr, 1792

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Kitanka[7] (Trichosurus) – rodzaj ssaka z rodziny kitanek (Trichosurinae) w rodzinie pałankowatych (Phalangeridae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Australii (włącznie z Tasmanią)[8].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 35–55 cm, długość ogona 25–42 cm; masa ciała 1,2–4,5 kg[8].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Trichosurus (Trichurus): gr. θριξ thrix, τριχος trikhos – włosy; ουρα oura – ogon[9].
  • Cercaertus: gr. κερκος kerkos – ogon; αερταω aertaō – podnieść[10]. Gatunek typowy: Phalangista vulpina F. Meyer, 1793 (= Didelphis vulpecula Kerr, 1792).
  • Tapoa: tapoa tafa lub tapha, rodzima nazwa tego zwierzęcia opublikowana przez White’a w 1790 roku[11], a później przyjęta jako nazwa rodzajowa[12]. Nomen nudum.
  • Psilogrammurus: gr. ψιλος psilos – nagi; γραμμα gramma, γραμματος grammatos – linia, od γραφω graphō – pisać; ουρα oura – ogon[13]. Gatunek typowy: Phalangista vulpina F. Meyer, 1793 (= Didelphis vulpecula Kerr, 1792).

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[7][14]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Trichosurus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. R.-P. Lesson: Trichosure, Trichosurus. W: M. Bory de Saint-Vincent: Dictionnaire Classique d’Histoire Naturelle. T. 13. Paris: Rey et Gravier, 1828, s. 333. (fr.)
  3. H. Burmeister: Handbuch der naturgeschichte. Zum Gebrauch bei vorlesungen. Berlin: Theod. Ehr. Friedr. Enslin, 1837, s. 814. (niem.)
  4. R. Owen. Outlines of a Classification of the Marsupialia. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 7, s. 19, 1839 (ang.). 
  5. C.W.L. Gloger: Gemeinnütziges Hand- und Hilfsbuch der Naturgeschichte. Cz. 1. Breslau: A. Schulz, 1841, s. 85. (niem.)
  6. J.A. Wagner: Supplementband. W: J.Ch.D. Schreber: Die Säugthiere in Abbildungen nach der Natur, mit Beschreibungen. Cz. 3. Erlangen: Expedition des Schreber'schen säugthier- und des Esper’schen Schmetterlingswerkes, 1843, s. vi, 74. (niem.)
  7. a b W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 12. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  8. a b K. Helgen & S. Jackson: Family Phalangeridae (Cuscuses, Brush-tailed Possums and Scaly-tailed Possum). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 5: Monotremes and Marsupials. Barcelona: Lynx Edicions, 2015, s. 483, 484. ISBN 978-84-96553-99-6. (ang.)
  9. Palmer 1904 ↓, s. 689.
  10. Palmer 1904 ↓, s. 171.
  11. J. White: Journal of a voyage to New South Wales: with sixty-five plates of nondescript animals, birds, lizards, serpents, curious cones of trees and other natural productions. London: J. Debrett, 1790, s. 281. (ang.)
  12. Palmer 1904 ↓, s. 663.
  13. Palmer 1904 ↓, s. 594.
  14. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Spilocuscus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2015-07-12]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. T.S. Palmer: Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. Waszyngton: Government Printing Office, 1904, s. 71-718, seria: North American Fauna. (ang.)