Trichotillomania

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Trichotillomania
ICD-10 F63.3
DSM-IV 312.39
DiseasesDB 29681
MedlinePlus 001517
Głowa chorego z trichotillomanią

Trichotillomania (TTM; gr. tricho → włosy, ang. till → wyrywać) – niemożność powstrzymania się od wyrywania włosów. Czynność wyrywania włosów poprzedzana wzrastającym napięciem, a po jej zakończeniu następuje uczucie ulgi lub zadowolenia. Niekiedy przymusowi wyrywania włosów towarzyszy trichofagia, czyli przymus ich zjadania.

Może się łączyć z bólami głowy, zaburzeniami snu oraz osłabieniem uwagi.

Nie diagnozuje się trichotillomanii, jeśli wyrywanie włosów wiąże się z zapaleniem skóry lub jest wynikiem urojeń czy omamów.

Na trichotillomanię mogą cierpieć dzieci jak i dorośli - szacuje się, że ok. 2-3% całej populacji, przeważnie są to kobiety. Początek najczęściej między 6 i 13 rokiem życia[1]. Objawy na ciele to: łyse miejsca na głowie, rzadkie rzęsy, brwi lub ich brak. Prawie w każdym przypadku osoba cierpiąca na trichotillomanię ukrywa swój problem, a zmiany na ciele stara się ukryć i nie przyznaje się przed otoczeniem do swojego problemu.

Zaburzenie leczy się psychoterapeutycznie oraz farmakologicznie (najczęściej za pomocą leków z grupy SSRI). Jedną ze skuteczniejszych metod walki z TTM jest terapia behawioralno-poznawcza. Dla osób chorych na trichotillomanię bardzo ważne jest poczucie akceptacji ze strony otoczenia. Osoby cierpiące na tę przypadłość czują się często bardzo osamotnione i niezrozumiane. Boją się reakcji bliskich, poniżenia oraz niezrozumienia. Często unikają bliskich kontaktów cielesnych w obawie przed odkryciem ubytków w owłosieniu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Penzel (2003) The Hair-Pulling Problem: A Complete Guide to Trichotillomania; Oxford University Press, ISBN 0-19-514942-4
  2. Sehgal VN, Srivastava G. Trichotillomania +/- trichobezoar: revisited. J Eur Acad Dermatol Venereol. 2006 Sep;20(8):911-5. PMID 16922936

Przypisy