Trietylenotetraamina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Trietylenotetraamina
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C6H18N4
Masa molowa 146,23 g/mol
Wygląd żółtawa oleista ciecz o charakterystycznym zapachu amin[1]
Identyfikacja
Numer CAS 112-24-3
PubChem 5565[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Trietylenotetraaminaorganiczny związek chemiczny z grupy poliamin. Jest to oleista, bezbarwna cieczą, ale jak wiele amin, może mieć barwę żółtą z powodu zanieczyszczeń będących produktami jej utleniania. Jest rozpuszczalna w rozpuszczalnikach polarnych i cechuje się reaktywnością typową dla amin.

Trietylenotetraamina jest otrzymywana z etylenodiaminy lub etanoloaminy i amoniaku[6].

Zastosowanie[edytuj]

Zastosowanie TETA wynika z jej reaktywności i obecności czterech grup aminowych. Przede wszystkim stosuje się ją jako czynnik sieciujący żywice epoksydowe. Chlorowodorek TETA jest czynnikiem chelatującym, którego używa się do wiązania i usuwania miedzi z organizmu w leczeniu choroby Wilsona, szczególnie w przypadkach, gdy nie można zastosować penicylaminy[7].

W chemii koordynacyjnej ligand TETA oznacza się skrótem „trien”[8].

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d e f g Trietylenotetraamina (ZVG: 112-24-3) (ang. • niem.) w bazie GESTIS, Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA). [dostęp 2011-11-07].
  2. Trietylenotetraamina (CID: 5565) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  3. a b Trietylenotetraamina (ang.) w wykazie klasyfikacji i oznakowania Europejskiej Agencji Chemikaliów. [dostęp 2015-03-28].
  4. Trietylenotetraamina (nr 90460) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski. [dostęp 2011-11-07].
  5. Trietylenotetraamina (nr 90460) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2011-11-07].
  6. Karsten Eller, Erhard Henkes, Roland Rossbacher: Amines, Aliphatic. W: Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry. Weinheim: Wiley-VCH, 2005. DOI: 10.1002/14356007.a02_001.
  7. E.A. Roberts, M.L. Schilsky. A practice guideline on Wilson disease. „Hepatology”, s. 1475–1492, 2003. DOI: 10.1053/jhep.2003.50252. PMID: 12774027. 
  8. A. von Zelewsky: Stereochemistry of Coordination Compounds. Chichester: John Wiley, 1995. ISBN 047195599.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.