Triggo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Triggo
Producent Triggo S.A.
Dane techniczne
Segment mikrosamochód
Silniki 2 silniki elektryczne o łącznej mocy 15 kW[1]
Rodzaj napędu elektryczny
Długość 2600 mm[1]
Szerokość 860 mm (tryb manewrowy) – 1500 mm (tryb drogowy)[1]
Wysokość 1680 mm[1]
Rozstaw osi 1975 mm[1]
Masa własna 450 kg[1]
Poj. zbiornika paliwa baterie o pojemności 10 kWh[1]
Liczba miejsc 2
Dane dodatkowe
Konkurencja Toyota i-Road, Renault Twizy


Triggo – dwuosobowy, czterokołowy pojazd elektryczny polskiej konstrukcji przeznaczony do poruszania się w mieście. Dzięki zastosowaniu przedniej osi o zmiennym rozstawie kół, mikrosamochód łączy cechy motocykla i samochodu, zapewniając ułatwione poruszanie się po zatłoczonych ulicach aglomeracji miejskich oraz bezpieczeństwo przy wyższych prędkościach.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pomysłodawcą mikrosamochodu Triggo jest motocyklista i przedsiębiorca Rafał Budweil. Inspiracją do stworzenia pojazdu sprawnie pokonującego trasy w zatłoczonych aglomeracjach miejskich było codzienne, frustrujące doświadczenie pokonywania zakorkowanej drogi do miejsca pracy. Dotarcie do celu przy użyciu konwencjonalnego samochodu osobowego, zajmowało konstruktorowi 4-krotnie dłużej niż pokonanie tego samego odcinka na motocyklu. Analiza powyższych danych zrodziła pomysł stworzenia pojazdu łączącego zalety obu tych środków transportu[2].

W konkursie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju na projekty „B+R” projekt zajął 14. miejsce na 609 podmiotów i otrzymał 4,3 mln zł na przygotowanie prototypów[3]. W 2017 r. prototyp samochodu został zaprezentowany na I Targach Elektromobilności w Warszawie[4] oraz na „Kongresie 590” w Rzeszowie-Jasionce. Strategia producenta skupiona jest na użytkowaniu pojazdu w systemach miejskiego wynajmu krótkoterminowego (car-sharing)[5].

W 2017 mikrosamochód został zaprezentowany na I Targach Elektromobilności w Łodzi. W 2018 w organizowanym przez PARP i NCBiR konkursie Polski Produkt Przyszłości zdobył 1. nagrodę w kategorii produkt przyszłości przedsiębiorcy[6].

Koncepcja Triggo jest wdrażana we współpracy z Przemysłowym Instytutem Motoryzacji w biurze konstrukcyjnym i warsztatach zlokalizowanych w pobliżu dawnej fabryki FSO na warszawskim Żeraniu[7].

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Istotą innowacyjnego pojazdu miejskiego jest unikatowe w skali światowej, chronione patentami w Japonii, Korei, USA, Chinach oraz wielu krajach Europy, przednie zawieszenie o zmiennej geometrii. W początkowych fazach projektu Triggo był trójkołowcem. Przepisy europejskie, które w tym przypadku wymagają od kierowcy posiadania prawa jazdy kat. A, spowodowały podjęcie decyzji o zmianie konstrukcji na czterokołową – do której prowadzenia upoważnia prawo jazdy kat. B. Zabieg ten pozwolił na poszerzenie grupy odbiorców. Po modyfikacji jest to auto czterokołowe o masie własnej ok. 450 kg i dopuszczalnej masie całkowitej 750 kg, które może być prowadzone przez kierowców posiadających prawo jazdy kat. B i B1. Istotą auta jest opracowane w 2010 r. przednie zawieszenie, które użytkownik aktywuje za pomocą dedykowanego przycisku na swoje żądanie przy wyższych prędkościach (w trybie drogowym) rozsuwa koła na szerokość 150 cm, zaś w czasie jazdy wolniejszej (w trybie manewrowym) rozstaw kół zmniejsza się do 86 cm[1]. Rozwiązanie techniczne podwozia, które uzyskało międzynarodowe patenty, zapewnia przy wyższych prędkościach stateczność, stabilność i bezpieczeństwo, a przy niewielkich prędkościach manewrowość, mały promień skrętu i niewielką szerokość, pozwalające na poruszanie się między pasami ruchu zajętymi przez samochody w czasie zatorów na drogach, a tym samym płynne pokonywanie trasy. Kierowca łatwiej i szybciej może też znaleźć miejsce parkingowe. Auto ma wymiary, które umożliwiają parkowanie w poprzek miejsc parkingowych – na miejscu jednego samochodu o normalnych gabarytach zmieścić się może pięć mikrosamochodów Triggo, ustawionych prostopadle do osi jezdni[3][8].

Poprzeczne ustawienie pojazdów umożliwia również zastosowanie stacji dokujących, w których doładowywane są akumulatory[9]. Istnieje również możliwość łatwej wymiany rozładowanych akumulatorów, którymi napędzany jest pojazd. Użytkownik zyskuje zatem możliwość kontynuowania podróży, bez tracenia czasu na wielogodzinne ładowanie, jak w przypadku konwencjonalnych pojazdów elektrycznych[1]. Baterie o łącznej pojemności 10 kWh zapewniają zasięg ok. 100 km[10].

Sterowanie pojazdem odbywa się przy użyciu wolanta, którego przełożenie jest uzależnione od prędkości tak, by zapewnić bezpieczeństwo manewrów. Układ kierowniczy nie ma bezpośredniego, mechanicznego połączenia z realizowanym przegubowo systemem sterowania kierunkowego. Rozwiązanie to, inspirowane techniką lotniczą, nosi nazwę drive by wire. Fotel pasażera mieści się bezpośrednio za fotelem kierowcy (układ tandem)[1]. Szerokość przestrzeni pasażerskiej zbliżona jest do tej, którą oferuje większość popularnych samochodów osobowych[3]. Do wykonania nadwozia zastosowano opracowaną w Polsce pionierską technologię termoformowania materiałów kompozytowych, która pozwala na niedrogą, seryjną produkcję lekkich i wytrzymałych komponentów. Wymienione rozwiązania czynią Triggo produktem idealnym dla rynku platform współdzielenia środków transportu: car-sharing lub mobility as a service[1].

Pojazd zbudowany jest na aluminiowej ramie, nadwozie wykonane jest z materiałów kompozytowych, co umożliwia utrzymanie masy własnej poniżej 450 kg, konieczne do spełnienia warunków homologacji „L”[3].

Prędkości osiągane przez Triggo to 25 km/h w trybie manewrowym i 90 km/h w trybie drogowym[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l Triggo. Dane techniczne (pol.). triggo.pl. [dostęp 11 marca 2018].
  2. Triggo. Historia (pol.). triggo.pl. [dostęp 6 marca 2018].
  3. a b c d Robert Przybylski: Triggo – skuter i auto w jednym (pol.). RP, 9 marca 2017. [dostęp 11 marca 2018].
  4. Samochody elektryczne będą zwolnione z akcyzy (pol.). Interia.pl, 25 października 2017. [dostęp 21 lutego 2018].
  5. Jakub Dybalski: Triggo. Polski pomysł na połączenie samochodu i motocykla (pol.). transport-publiczny.pl, 12 lutego 2017. [dostęp 21 lutego 2018].
  6. Triggo. Aktualności (pol.). triggo.pl. [dostęp 6 marca 2018].
  7. Ten polski samochód-cudo korkom się nie kłania. Marzenie korpoludków wreszcie się spełnia (pol.). http://innpoland.pl,+25 kwietnia 2017. [dostęp 15 marca 2018].
  8. Justyna Smolińska: Triggo, czyli samochód i motocykl w jednym (pol.). PB, 16 listopada 2017. [dostęp 21 lutego 2018].
  9. Triggo. Stacja ładowania (pol.). triggo.pl. [dostęp 21 lutego 2018].
  10. Triggo. System wymiennych baterii (pol.). triggo.pl. [dostęp 21 lutego 2018].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]