Triumf śmierci (obraz Pietera Bruegla starszego)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy obrazu Pietera Bruegla (starszego). Zobacz też: inne znaczenia terminu „Triumf śmierci”.
Triumf śmierci
Grafika bez ustawionego tekstu alternatywnego: Triumf śmierci
Autor Pieter Bruegel (starszy)
Rok wykonania 1562
Technika wykonania Olej na desce
Rozmiar 117 × 162 cm
Muzeum Prado
Miejscowość Hiszpania Madryt

Triumf śmierciobraz olejny namalowany w 1562, przez niderlandzkiego malarza Pietera Bruegla (starszego) na siedem lat przed jego śmiercią. Obecnie obraz znajduje się w hiszpańskim muzeum Prado w Madrycie[1].

Tło tematyczne[edytuj | edytuj kod]

Tematykę obrazu (triumf śmierci) prawdopodobnie wybrano w oparciu o trudną sytuację polityczną Niderlandów, jaka poprzedzała wojnę osiemdziesięcioletnią w latach 15681648. Przypuszczalnie obraz miał być odwzorowaniem nieuniknionego konfliktu zbrojnego, z którego autor obrazu zdawał sobie sprawę, a który wkrótce mógł objąć całe Niderlandy[potrzebny przypis].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Obraz przedstawia bardzo ponurą scenerię, która budzi skojarzenia z trwającą bitwą. Jednak owa bitwa nie rozgrywa się między ludźmi lecz przeciwko armii kościotrupów, która nieuchronnie odbiera życie wszystkim ludziom. Tło jest jałowym krajobrazem, w którym wciąż rozgrywają się sceny zniszczenia takie jak topienie ludzi w rzece, wieszanie, ścinanie głów. Na pierwszym planie w centralnym punkcie śmierć z kosą na czerwonawym wychudzonym koniu prowadzi swoją armię, niszcząc świat żywych. Przerażeni ludzie uciekają do ogromnej trumny bez nadziei na zbawienie. Niektórzy próbują zmagać się z mrocznym przeznaczeniem, podczas gdy inni podporządkowują się swojemu przeznaczeniu. Tylko para kochanków, w prawym dolnym rogu, pozostaje poza przyszłością, lecz oni także będą musieli cierpieć.

Malarz położył duży nacisk na ukazanie bezsilności człowieka wobec śmierci, na płótnie zaprezentował ludzi z różnych środowisk społecznych – od chłopów i żołnierzy do szlachty, a nawet króla i kardynała – karanych przez śmierć bez wyjątku, którzy w obliczu śmierci stają na równi z innymi.

Nawiązania w kulturze[edytuj | edytuj kod]

Dzieło wykorzystane zostało w 1999 na okładce reedycji debiutanckiego albumu Hammer of Gods amerykańskiej grupy muzycznej Angelcorpse wykonującej death metal[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]