Trufla biała

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Trufla biała
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo grzyby
Typ workowce
Klasa kustrzebniaki
Rząd kustrzebkowce
Rodzina truflowate
Rodzaj trufla
Gatunek trufla biała
Nazwa systematyczna
Tuber magnatum Picco
Meleth. bot.: 79 (1788
Tuber magnatum (sezione).jpg

Trufla biała, trufla piemoncka (Tuber magnatum Picco) – gatunek grzybów należący do rodziny truflowatych (Tuberaceae)[1]. W Polsce nie występuje[2].

Rodzimy obszar występowania trufli białej to Piemont. Jest to także główny ośrodek zbioru wszystkich trufli w całych Włoszech[3].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Tuber, Tuberaceae, Pezizales, Pezizomycetidae, Pezizomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi[1].

Synonimy nazwy naukowej[4]:

  • Choiromyces gangliodes f. magnatum (Picco) Zobel 1854
  • Tuber magnatum Picco 1788, var. magnatum
  • Tuber magnatum var. vittadinii Daprati 2007

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Owocnik

Niekształtny, nieco kulistawy, wielkości 3–8 cm. Okrywa o gładkiej (miejscami szorstkiej) powierzchni, barwy białawożółtawej, jasnobeżowej lub ochrowożółtawej, czasami z lekkim zielonym odcieniem. Obłocznia u młodych owocników biaława, potem cielistoczerwonawa z białymi żyłkami na przekroju. Miąższ o intensywnej woni przypominającej szczypiorek.

Zarodniki

Elipsoidalne, niemal kuliste, o wymiarach 25–50 × 20–40 μm, o powierzchni szerokosiatkowanej, graniastej[5]

Siedlisko[edytuj | edytuj kod]

Organizm mikoryzowy, rozwijający się w glebie i wytwarzający bulwiaste, podziemne owocniki (askokarpy). Rozwija się pośród drzew liściastych: dębów, wierzb, lip i topoli, na wapiennych glebach[5].

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Owocniki Tuber magnatum są jadalne, opisywane jako grzyby o wspaniałym aromacie, co najmniej tak cenne jak trufle czarnozarodnikowe[5], czy nawet najcenniejsze wśród trufli[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  2. Maria Alicja Chmiel: Checklist of Polish Larger Ascomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów workowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2006. ISBN 978-83-89648-46-4.
  3. Piotr Amsterdamski, Katarzyna Gutowska, Turyn i Piemont, wyd. Wyd. polskie, Warszawa: Burda NG Polska, [cop. 2014], ISBN 978-83-7596-298-7, OCLC 876450198 [dostęp 2020-05-23].
  4. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2015-12-16].
  5. a b c Ewald Gerhardt: Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik. Warszawa: 2006, s. 664. ISBN 83-7404-513-2.
  6. Marcus Flück: Atlas grzybów – oznaczanie, zbiór, użytkowanie. Warszawa: 1995, s. 107. ISBN 83-7175-337-3.