Tryb elektronicznej książki kodowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tryb elektronicznej książki kodowej (ang. Electronic CodeBookECB) – jeden z najprostszych trybów szyfrowania wiadomości z wykorzystaniem szyfru blokowego. W trybie tym blok tekstu jawnego jest szyfrowany w blok szyfrogramu. Możliwe jest niezależne szyfrowanie oraz deszyfrowanie bloków wiadomości, takie zachowanie pozwala, teoretycznie, stworzyć książkę kodową tekstu jawnego i odpowiadającemu mu szyfrogramu, która będzie zawierała 2n różnych wpisów (n – długość bloku w bitach)[1].

Wadą tego trybu jest fakt, że kryptoanalitycy, dysponując kilkoma tekstami jawnymi i odpowiadającymi im szyfrogramami, mogą rozpocząć odtwarzanie książki kodowej – dla szyfrów z długimi kluczami całkowite odtworzenie książki kodowej jest jednak nierealne. Atakujący ma także możliwość zmiany wiadomości bez znajomości klucza[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Typy algorytmów i tryby ich pracy. W: Bruce Schneier: Kryptografia dla praktyków. Protokoły, algorytmy i programy źródłowe w języku C. Wyd. 2. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo Techniczne, 2002, s. 253-280. ISBN 83-204-2678-2. (pol.)