Trybula ogrodowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Trybula ogrodowa
Illustration Anthriscus cerefolium0.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad astrowych
Rząd selerowce
Rodzina selerowate
Rodzaj trybula
Nazwa systematyczna
Anthriscus cerefolium (L.) Hoffm.
Synonimy

Anthriscus longirostris Bertol.,
Scandix cerefolium L.[2]

"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Trybula ogrodowa (Anthriscus cerefolium) – gatunek rośliny z rodziny selerowatych. Pochodzi z Azji Zachodniej, Środkowej (Uzbekistan. Kirgistan), Kaukazu i południowo-wschodniej i środkowej Europy[2]. Znana już od czasów średniowiecza. W Polsce i środkowej części Europy można ją spotkać w formie dzikiej o owłosionych owocach. W Polsce rośnie w rozproszeniu na nizinach[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina jednoroczna silnie rozgałęziona, wysokości do 50-70 cm.
Liście
Delikatne, miękkie, 2- lub 3-krotnie pierzaste, niekiedy lekko owłosione.
Kwiaty
Drobne w kolorze białym, o niewyraźnym kielichu, zebrane w 2-6 szypułowe złożone baldachy. Pręcików 5 i 1 słupek. Zakwita w majuczerwcu.
Owoc
Podłużny. Drobna rozłupnia o dwóch rozłupkach, koloru ciemnobrunatnego.
Korzeń
Wrzecionowaty, cienki.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina jednoroczna. Gatunek charakterystyczny zespołu Alliario-Chaerophylletum temuli[4].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Podobna do uprawy pietruszki. Młode zioła zbiera się do czasu kwitnienia rośliny.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-05-01].
  2. 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-05-05].
  3. Adam Zając, Maria Zając (red.): Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001. ISBN 83-915161-1-3.
  4. Matuszkiewicz W. Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001. ISBN 83-01-13520-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Rośliny użytkowe, Wiedza Powszechna, W-wa, 1966
  2. Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.