Trzęsienie ziemi w Peru (2007)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Trzęsienie ziemi w Peru (2007)
Ilustracja
Mapa ukazująca rozkład intensywności drgań gruntu (epicentrum oznaczono gwiazdką; prostokąt, to obszar przesunięcia płyt tektonicznych)
Nawiedzone państwa  Peru
Epicentrum Ocean Spokojny, wysokość Chincha Alta
Data 15 sierpnia 2007
Godzina 18:40
Ofiary śmiertelne 514 osób
Ranni 1090 osób
Stracili mieszkanie 85 tys. osób
Siła 8,0 skali Richtera
Zasięg trzęsienia wybrzeże środkowego Peru
Położenie na mapie Peru
Ziemia13°21′14″S 76°30′32″W/-13,353889 -76,508889

Trzęsienie ziemi w Peru (2007)trzęsienie ziemi, jakie 15 sierpnia 2007 roku o godzinie 18:40 czasu lokalnego dotknęło wybrzeża centralnego Peru. Trzęsienie trwało około dwóch minut i posiadało siłę określoną na 8,0 magnitudy.

Zdarzenie i sejsmika regionu[edytuj | edytuj kod]

Epicentrum wstrząsu znajdowało się w odległości 150 kilometrów na południowy wschód od stolicy kraju – Limy, zaś hipocentrum – na głębokości 39 km.

Trzęsienia ziemi w Peru, to skutek nieprzerwanego procesu nasuwania się na siebie płyt tektonicznychNazca oraz południowoamerykańskiej. Proces ten, przebiegający tu w tempie 77 milimetrów rocznie, charakteryzuje się występowaniem uskoków nasunięciowych i to właśnie na jednym z nich skumulowana energia spowodowała wstrząs z 15 sierpnia.

Konsekwencje[edytuj | edytuj kod]

Najdotkliwiej ucierpiały miasta: Pisco, Ica (110 km na południowy wschód od epicentrum) i Chincha Alta (50 km na wschód od epicentrum) w regionie Ica oraz San Vicente de Cañete w regionie Limy, ale wstrząsy dotarły też do innych miast kraju.

Zabudowa Pisco została zniszczona w 80%. Zawaliła się tam m.in. Katedra pw. św. Klemensa stojąca przed placem miejskim, Plaza de Armas. W momencie wstrząsu wewnątrz odbywała się msza – zginęło około stu osób. Pod gruzami innego miejskiego kościoła – także zapełnionego w chwili trzęsienia – odnaleziono z kolei około 150 ciał.

Docieranie pomocy medycznej do poszczególnych miejscowości znacznie utrudniał fakt zniszczenia lub zatarasowania przez osuwiska sieci dróg i autostrad (m.in. Autostrady Panamerykańskiej).

W wyniku katastrofy życie straciło 514 osób, a 1090 odniosło obrażenia. Zniszczeniu uległo 35,5 tysiąca budynków, a kolejne 4,2 tysiąca zostało poważnie uszkodzonych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]