Trzaska (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Trzaska
Trzaska
Alternatywne nazwy Biała, Lubiewa, Lubiewo, Trzeska
Pierwsza wzmianka 1396 (zapiska)
Herbowni
Odmiana herbu wg Encyklopedii Powszechnej Orgelbranda
Odmiana herbu wg Encyklopedii Powszechnej Orgelbranda.
Przygotowana w postaci pliku GIF

Trzaska (Biała, Lubiewa, Lubiewo, Trzeska) – herb szlachecki.

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

W polu błękitnym księżyc złoty między dwoma ułamanymi mieczami[1] na opak w słup.
Klejnot: Godło na ogonie pawim.

Labry: błękitne podbite złotem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Legenda herbowa[edytuj | edytuj kod]

Jak głosi legenda podana przez Niesieckiego, herb został nadany przez Bolesława Chrobrego kawalerowi nazywanemu Trzaska, za niezwykłą odwagę i poświęcenie w walce z nieprzyjacielem. Otóż w krytycznym momencie bitwy doszło do sytuacji, w której w niebezpieczeństwie znalazł się sam król. Nie bacząc na nic rycerz Trzaska rzucił się do obrony monarchy i czynił to tak zapamiętale, że aż pękł mu miecz – przy samej rękojeści. Na szczęście znalazł się drugi (podobno szybko pożyczony przez samego Bolesława) i rycerz mógł ponownie rzucić się w wir walki. Jednak olbrzymia siła, jaką odznaczał się kawaler Trzaska spowodowała, że i ten drugi miecz wkrótce pękł. Na szczęście niebezpieczeństwo było już zażegnane i rycerz mógł zwrócić resztkę naprędce pożyczonego miecza. Bolesław Chrobry sowicie nagrodził swojego obrońcę i nadał mu herb nazwany od jego imienia. Trzaska jest herbem wymienianym przez Jana Długosza, jednak nie występuje w materiałach o bitwie grunwaldzkiej. Niestety, nie są nam znane wizerunki pieczętne tego herbu.

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Balukiewicz, Bałukiewicz, Betko, Białostocki, Biały, Bielecki, Bieliński[3], Bielski, Błażejewski, Błażejowski, Błażewski, Bogusz, Brunowski, Buczkiewicz, Buczkowicz, Budkiewicz, Butkiewicz, Chojnacki, Chojnicki, Choromański, Choynacki, Chrząszczewski, Chrzczonowski, Chrzszczonowski[2], Cierzpięta, Ciczkowski, Ciskowski, Ciszkowski[2], Czarnołęski, Czusołowicz, Dłuski, Drężeński, Droszacki, Drożecki, Drożeńsji[2], Drożewski, Dubrski, Dudkiewicz, Durbski, Durpski, Durski, Dutkiewicz, Dytko, Dziedzina, Filipkowski, Filuński, Glinicki, Glinka, Gniazdowski[2], Goliniński, Goliński, Gołuchowski, Gołyński, Gutowski, Janczewski, Jarzyna, Jarzyński, Kleczkowski, Knoll, Konopacki, Kotowski, Kotutawicz, Kotutewicz, Kotwicki[2], Krajewski, Kafałowicz, Kurnoch, Kurnochowski, Lubiejewski, Lubiewski, Luśnia, Łapiński, Łaszewski[2], Łukowicz, Łyczkowski, Mejszer, Meydalon, Mgorowski, Michalski, Michałowski, Miłocki, Mokowski, Mścichowski[2], Nagórka, Nagórski, Nartow, Nartowski, Nartowt, Niemierowski, Niemirowski, Olszewski, Otwocki, Palmowski, Pancerzyński, Pancerżyński[2], Papleński, Paplinski, Pątkowski, Pielasz, Podbielski, Podsędkowski, Polaczek, Pomaski, Ponikiewski, Popławski, Popowski[2], Poszyliński, Przychodzki, Rojecki, Rojewski, Rotowski, Rycicki, Ryczycki, Rydzewski, Rykaczewski, Sczucki, Sieklucki, Słupecki, Sobiesand, Sokołowski, Szczucki, Szwejkowski, Szygowski, Szygowski na Szygach, Szypulski, Świecikowski, Świejko, Świejkowski, Świeykowski, Tarchomiński, Trabszo, Truskowski, Truszkowski, Trzaska, Trzaskalski, Trzasko[2], Trzasko – Durski, Trzaskowski, Trzonkowski, Trzonowski, Trzśskowski, Tumielewicz, Tymczenko, Tyski, Tyszczenko, Tyszka, Tyszko, Ugniewski[2], Wawrzykowski, Wawrzyszewski, Wendrogowski, Wędrogowski, Wieluński, Wilewski, Wileziński, Wiszniewski, Wiśniewski, Włoszczewski, Włoszczowski, Wolszleger, Wołkanowski, Wróblewski, Wycbieszyński, Wyleżeński, Wyleżyński, Zabielski, Zakrzewski, Zakrzowski, Zalewski[2], Zastruski, Zimoszarski, Zorawski, Żorawski[2], Żórawski, Żurawski.

Lista sporządzona została na postawie wiarygodnych źródeł, zwłaszcza klasycznych i współczesnych herbarzy. Należy jednak zwrócić uwagę na częste zjawisko przypisywania rodom szlacheckim niewłaściwych herbów, szczególnie nasilone w czasie legitymacji szlachectwa przed zaborczymi heroldiami, co zostało następnie utrwalone w wydawanych kolejno herbarzach. Identyczność nazwiska nie musi oznaczać przynależności do danego rodu herbowego. Przynależność taką mogą bezspornie ustalić wyłącznie badania genealogiczne.

Znani herbowni[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Starsze wizeruki herbu zamiast mieczy kładą krzyże kawalerskie, F.Piekosiński:Heraldyka polska wieków średnich s. 167
  2. a b c d e f g h i j k l m n Andrzej Kulikowski: Wielki herbarz rodów polskich. Warszawa: Świat Książki, 2005, s. 307-308. ISBN 83-7391-523-0.
  3. Andrzej Kulikowski: Wielki herbarz rodów polskich. Warszawa: Świat Książki, 2005, s. 355. ISBN 83-7391-523-0.
Poprzedni

Trubecki
POL COA blank.svg
Herby ułożone alfabetycznie

Trzaska
POL COA blank.svg
Następny

Trzy Kawki