Trzciniak blady

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Trzciniak blady
Acrocephalus taiti[1]
Ogilvie-Grant, 1913
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina trzciniaki
Rodzaj Acrocephalus
Gatunek trzciniak blady
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg

Trzciniak blady[3] (Acrocephalus taiti) – gatunek małego ptaka z rodziny trzciniaków (Acrocephalidae). Występuje endemicznie na niezamieszkanej wyspie Henderson należącej do Pitcairn (terytorium zamorskie Wielkiej Brytanii).

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Gatunek monotypowy[4][5]. Dawniej łączony był w jeden gatunek z trzciniakiem plamistym (A. rimitarae) i białoskrzydłym (A. vaughani)[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 17 cm; masa ciała: samce 22,5–30,5 g, samice 21–25 g[6]. Dorosłe osobniki maja oliwkowobrązowy grzbiet oraz biały spód ciała z lekko żółtawym odcieniem. Wierzch głowy nakrapiany oliwkowo-brązowo-biało, reszta głowy biała z ciemnym paskiem ocznym. Białe pióra zmiennie i często asymetrycznie rozrzucone między ciemniejszymi piórami. Niektóre osobniki są niemal całkowicie białe[7].

Ekologia i zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Jest to ptak leśny, żerujący na wszystkich poziomach lasu. Zwykle spotykany w grupach rodzinnych. Ma zróżnicowaną dietę, w skład której wchodzi kilka gatunków ślimaków lądowych, mrówki, muchy, chrząszcze, karaluchy, osy, a także nasiona i miazga owocowa. Okres lęgowy trwa od końca sierpnia do początku stycznia. Trzciniak blady buduje gniazda na wielu różnych gatunkach drzew w dolnej części lasu. Rozmnaża się w parach lub w trójkach, składających się zwykle z niespokrewnionych ptaków. W zniesieniu 2–3 jaja[2][7].

Status[edytuj | edytuj kod]

IUCN uznaje trzciniaka bladego za gatunek narażony (VU, Vulnerable) nieprzerwanie od 2000 roku, kiedy został po raz pierwszy sklasyfikowany jako osobny gatunek. Taka ocena wynika z faktu, że ptak ten występuje tylko na jednej małej wyspie, gdzie istnieje ryzyko przypadkowego zawleczenia obcych gatunków, zwłaszcza drapieżnych ssaków (wyspa, choć odizolowana, bywa odwiedzana przez pasażerów i załogi statków). Liczebność populacji trzciniaka bladego w 1992 roku szacowano na 7200 dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznawany jest za stabilny. Na wyspie występuje zawleczony tu szczur polinezyjski (R. exulans) i ma on duży wpływ na populację trzciniaka bladego, o czym świadczy tymczasowy wzrost liczebności ptaków w latach 2011–2015 po tym, jak w sierpniu 2011 roku przeprowadzono zakończoną niepowodzeniem próbę całkowitego wytępienia tych gryzoni. Szczury są główną przyczyną niepowodzenia lęgów[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Acrocephalus taiti, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b c Acrocephalus taiti, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  3. Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Acrocephalidae Salvin, 1882 (1838) - trzciniaki - Brush, reed and swamp warblers (wersja: 2020-01-11). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-03-10].
  4. a b Henderson Reed-warbler (Acrocephalus taiti) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-17)].
  5. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Bushtits, leaf warblers, reed warblers (ang.). IOC World Bird List (v11.1). [dostęp 2021-03-10].
  6. Dyrcz, A.: Henderson Reed-warbler (Acrocephalus taiti). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. 2019. [dostęp 2019-11-05].
  7. a b Species factsheet: Acrocephalus taiti (ang.). BirdLife International, 2021. [dostęp 2021-03-10].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]