Trznadel czarnogłowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Trznadel czarnogłowy
Granativora melanocephala[1]
(Scopoli, 1769)
Ilustracja
Samiec
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina trznadle
Rodzaj Granativora
Gatunek trznadel czarnogłowy
Synonimy
  • Emberiza melanocephala Scopoli, 1769
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Trznadel czarnogłowy[3] (Granativora melanocephala) – gatunek małego ptaka z rodziny trznadli (Emberizidae), zamieszkujący południe Europy (Turcja, Grecja, Bułgaria, Albania, Cypr, tereny byłej Jugosławii), Przedkaukazie i Bliski Wschód aż po zachodni Pakistan. Wędrowny, zimuje w zachodnich Indiach[4]. Do Polski zalatuje wyjątkowo (do końca 2017 odnotowano zaledwie 3 potwierdzone stwierdzenia, dwa ostatnie miały miejsce w 2015 i 2017)[5].

Część systematyków zalicza trznadla czarnogłowego do rodzaju Emberiza[4][6]. Jest to gatunek monotypowy[4][6].

Cechy gatunku 
Samiec w upierzeniu godowym ma głowę czarną, żółty spód ciała i boki szyi oraz kasztanowy grzbiet. Skrzydła i ogon ciemne, ale pióra z jasną obwódką. Samica ubarwiona bardzo skromnie, szarobrązowa z brudnożółtym spodem ciała.
Śpiew na początku szorstki, potem przechodzi w metalicznie dzwoniący. Często śpiewa na wyeksponowanych miejscach.
Wymiary średnie
długość ciała 15,5–17,5 cm[4]
rozpiętość skrzydeł ok. 26–29 cm
masa ciała 23–33 g[4]
Biotop 
Gaje oliwne, sady, zarośla makii.
Jaja trznadla czarnogłowego
Gniazdo 
Na drzewach lub krzewach.
Jaja 
Składa od 4 do 6 jaj.
Wysiadywanie 
Od zniesienia ostatniego jaja trwa 12–14 dni. Pisklęta opuszczają gniazdo po ok. 9–12 dniach.
Pożywienie 
Nasiona roślin, w czasie karmienia młodych owady.
Ochrona 
Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową[7].


Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Emberiza melanocephala, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2015-12-11]
  2. BirdLife International 2016, Emberiza melanocephala [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016 [online], wersja 2019-2 [dostęp 2019-09-24] (ang.).
  3. P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Emberizidae Vigors, 1825 - trznadle - Old word buntings (wersja: 2019-05-02). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-09-24].
  4. a b c d e Copete, J.L.: Black-headed Bunting (Emberiza melanocephala). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. 2019. [dostęp 2019-09-24].
  5. Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego. Raport nr 34. Rzadkie ptaki obserwowane w Polsce w roku 2017. „Ornis Polonica”. 59, s. 119–153, 2018. 
  6. a b F. Gill, D. Donsker (red.): Buntings (ang.). IOC World Bird List: Version 9.2. [dostęp 2019-09-24].
  7. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz.U. z 2016 r. poz. 2183)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]