Trzydniowiański Wierch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Trzydniowiański Wierch
Ilustracja
Trzydniowiański Wierch. Ponad nim Ornak i Ciemniak. Widok z Grzesia
Państwo  Polska
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 1758 m n.p.m.
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Trzydniowiański Wierch
Trzydniowiański Wierch
Ziemia49°13′10,4″N 19°48′12,1″E/49,219556 19,803361
Trzydniowiański Wierch i Czubik, w głębi Bobrowiec i Hrubas
Trzydniowiański Wierch widziany z Ornaku

Trzydniowiański Wierch (1758 m) – szczyt w polskich Tatrach Zachodnich.

Topografia[edytuj | edytuj kod]

Znajduje się w dość długiej północnej grani Kończystego Wierchu i jest ostatnim na północ wybitniejszym szczytem w tej grani. Ma trzy grzbiety[1]:

  • południowy, leżący w tej grani,
  • północny, zwany Kulawcem i będący jej przedłużeniem,
  • północno-zachodni zakończony wzniesieniem zwanym Ropą.

Trzydniowiański Wierch sąsiaduje ze znajdującym się na południe Czubikiem (1845 m), od którego oddzielony jest Przełęczą nad Szyją (1754 m). Pomiędzy północną i północno-zachodnią granią Trzydniowiańskiego Wierchu znajduje się wąska Dolina Trzydniowiańska oraz krótszy od niej żleb Krowiniec[1].

Trzydniowiański Wierch ma dwa wierzchołki. Niższy ma wysokość 1758 m. Na południe, ok. 150 m od niego w południowej grani znajduje się drugi, nienazwany wierzchołek o wysokości 1762 m. Wschodnie stoki Trzydniowiańskiego Wierchu opadają do Doliny Starorobociańskiej (wschodnie odgałęzienie górnej części Doliny Chochołowskiej). Znajduje się w nich kilka żlebów, w kierunku od północy na południe są to: Mokry Żleb, Wydarty Żleb i Dwojakowy Żleb. Południowo-zachodnie stoki opadają do Doliny Jarząbczej (zachodnie odgałęzienie górnej części Doliny Chochołowskiej). Znajduje się w nich grzbiet Pośredniej Kopy oddzielający Szeroki Żleb od Wąskich Żlebków[1].

Opis szczytu[edytuj | edytuj kod]

Dawniej był wypasany. Zbocza północne wchodziły w skład Hali Trzydniówka i od niej pochodzi nazwa szczytu. Zbocza zachodnie wchodziły w skład Hali Jarząbczej[2]. Zbudowany jest ze skał metamorficznych; alaskitów przewarstwionych mylonitami. Na zachodnich zboczach wystają z nich białe skałki z kwarcytu, nazywane Gęsiami. W jego północno-zachodnich stokach prowadzono w XIX wieku, a prawdopodobnie już w XVIII prace górnicze. Górne partie porośnięte są niską murawą z sitem skuciną i kępami borówek, które jesienią przebarwiają stoki na czerwono. Z wierzchołka rozciągają się widoki na Tatry Zachodnie, w tym pobliski Kominiarski Wierch i Ornak. W zimie bywa odwiedzany przez narciarzy[3].

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny czerwony – czerwony, zataczający pętlę od Polany Chochołowskiej przez Wyżnią Jarząbczą Polanę i Jarząbcze Szałasiska na szczyt Trzydniowiańskiego Wierchu, stąd grzbietem Kulawca i Krowińcem do polany Trzydniówki w Dolinie Chochołowskiej[1].
  • Czas przejścia z Polany Chochołowskiej na szczyt: 2:25 h, ↓ 1:55 h
  • Czas przejścia ze szczytu do Polany Trzydniówka: 1:30 h, ↑ 2 h
szlak turystyczny zielony – zielony szlak, trawersujący wierzchołek Czubika i prowadzący na Kończysty Wierch. Czas przejścia: 55 min, ↓ 45 min

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „Wit” S.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.
  2. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  3. Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XIII. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2003. ISBN 83-915859-1-3.


Panorama 360° z Trzydniowiańskiego Wierchu
Panorama 360° z Trzydniowiańskiego Wierchu