Tughril Beg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tughril Beg
Sułtan Wielkich Seldżuków
Sułtan Wielkich Seldżuków
Okres panowania od 1038
do 1063
Dane biograficzne
Dynastia Wielcy Seldżucy
Data urodzenia 990
Data śmierci 4 września 1063

Tughril Beg[1] (Toghryl Beg[2], Tughrul Beg, Tughrilbek) (ur. ok. 990, zm. 4 września 1063) – drugi władca z dynastii Seldżuków.

Tughril zdobył w 1050[3] roku Isfahan i założył tam stolicę. W roku 1054 oblegał bez powodzenia Mantzikert. Rok później otrzymał od kalifa bagdadzkiego Al-Kaima tytuł sułtana (z arabskiego as-sultan czyli ten, który ma władzę)[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. G. Tate, Orient w czasach wypraw krzyżowych, Wrocław 1996, s. 19-20; S. Runciman, Dzieje wypraw krzyżowych, t. 1, Warszawa 1998, s. 65.
  2. J. E. Morby, Dynastie świata, Kraków 1995, s. 336.
  3. Steven Runciman: Dzieje wypraw krzyżowych. Pierwsza krucjata i założenie Królestwa Jerozolimskiego. T. I. Warszawa: PIW, 1987. ISBN 83-06-01457-X.
  4. Praca zbiorowa: Historia powszechna Tom 7 Od upadku cesarstwa rzymskiego do ekspansji islamu. Karol Wielki. T. 7. Mediaset Group SA, 2007, s. 324. ISBN 978-84-9819-814-0.