Tulibowo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tulibowo
Tulibowo
Państwo  Polska
Województwo kujawsko-pomorskie
Powiat lipnowski
Gmina Dobrzyń nad Wisłą
Liczba ludności (III 2011) 200[1]
Strefa numeracyjna (+48) 54
Tablice rejestracyjne CLI
SIMC 0862492
Położenie na mapie gminy Dobrzyń nad Wisłą
Mapa lokalizacyjna gminy Dobrzyń nad Wisłą
Tulibowo
Tulibowo
Położenie na mapie powiatu lipnowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu lipnowskiego
Tulibowo
Tulibowo
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Tulibowo
Tulibowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Tulibowo
Tulibowo
Ziemia 52°39′33″N 19°12′20″E/52,659167 19,205556

Tulibowowieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie lipnowskim, w gminie Dobrzyń nad Wisłą.

Miejscowość leży nad rzeką Wisła. Znajduje się w niej dwór z I połowy XX wieku, wozownia oraz murowany spichlerz[2].

Podział administracyjny[edytuj]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego.

Demografia[edytuj]

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 200 mieszkańców[1]. Jest czternastą co do wielkości miejscowością gminy Dobrzyń nad Wisłą.

Historia[edytuj]

Według regestru poborowego z 1564 wieś była własnością Tolibowskiego od którego nazwiska zapewne otrzymała nazwę[3][2].

W 1800 Tulibowo zostało kupione przez Ignacego Duczymińskiego. Po jego śmierci 7 marca 1823 Tulibowo otrzymała jego córka Róża[4]. Niemniej zgodnie z wykazem z 1825 Tulibowo liczące 20 domów należało do Karola Duczymińskiego[5][6]. Majątek w Tulibowie był źle zarządzany i w 1854 został wystawiony na licytację, w efekcie której nowym właścicielem został Ludwik Śniechowski[4].

Właścicielką Tulibowa do 1898 była Aniela Miączyńska z domu Gniazdowska, żona Władysława hrabiego Miączyńskiego[7]. W 1889 majątek Tulibowo liczący wtedy 20 włók kupił Stefan Gościcki z Reczewa[8][9]. W rękach rodziny Gościckich majątek w Tulibowie, razem z majątkami w Glewie i Grochowalsku, znajdował się do 1939, kiedy to Julian Gościcki - syn Stefana Gościckiego, zginął w bitwie nad Bzurą. Po wybuchu II wojny światowej tereny Tulibowa zostały administracyjnie wcielone do III Rzeszy[10]. Po wojnie w 1945 majątek został rozparcelowany.

Według spisu powszechnego z 1921 w Tulibowie wymienionym jako folwark w gminie Oleszno było 9 budynków i 138 mieszkańców. Z kolei we wsi Tulibówka były 3 budynki i 23 mieszkańców. Wszyscy mieszkańcy deklarowali się jako Polacy wyznania rzymskokatolickiego[11].

Przypisy

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. a b Tulibowo, Polskie Zabytki [dostęp 2016-07-14].
  3. Tulibowo w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego, Tom XII (Szlurpkiszki – Warłynka) z 1892 r.
  4. a b Gałkowski ↓, s. 59.
  5. Gawarecki ↓, s. 153.
  6. JanuszJ. Stankiewicz JanuszJ., Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne, www.stankiewicze.com [dostęp 2016-07-14].
  7. Gałkowski ↓, s. 70.
  8. Echa Płockie i Łomżyńskie, wyd. 27, Płock 1898.
  9. Szlachta województwa płockiego [dostęp 2016-07-14].
  10. Grochowalsk [dostęp 2016-07-14].
  11. Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej ↓, s. 64.

Bibliografia[edytuj]