San Bernardino Tunnel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Tunel San Bernardino)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tunel San Bernardino
Tunel San Bernardino
Państwo  Szwajcaria
Długość 6,596 km m
Otwarcie 1 grudnia 1967
Budowa
Rozpoczęcie budowy lipiec 1961
Zarządzanie
Położenie na mapie Szwajcarii
Mapa lokalizacyjna Szwajcarii
Tunel San Bernardino
Tunel San Bernardino
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Tunel San Bernardino
Tunel San Bernardino
Ziemia 46°29′49,20″N 9°10′19,20″E/46,497000 9,172000

Tunel San Bernardino – został zbudowany w latach 1961-1967. Łączy miejscowości Hinterrhein i San Bernardino (gmina Mesocco), w kantonie Gryzonia. Do użytku został oddany 1 grudnia 1967. Tunel jest główną budowlą w obrębie autostrady A13 pomiędzy Sankt Margrethen i Bellinzoną, pozwala uniknąć przejazdu przez Przełęcz San Bernardino.

Tunel[edytuj]

Tunel łączy wschodnią Szwajcarię z kantonem Ticino i jest drugim co do ważności połączeniem poprzez Alpy w Szwajcarii, zarówno jeśli chodzi o transport towarowy jak i indywidualny. San Bernardino jest tunelem składającym się z pojedynczej tuby, w której odbywa się ruch w obydwu kierunkach, a prędkość maksymalna to 80 km/h.

W momencie projektowania obecne natężenie ruchu nie było możliwe do wyobrażenia. Z dzisiejszego punktu widzenia szerokość drogi kołowej okazała się być niewystarczająca. Systemy wentylacji nie odpowiadały już współczesnym potrzebom, a także nie istniała droga ewakuacyjna i ratunkowa. W tych powodów w latach 1998-2007 zostały przeprowadzone prace renowacyjne.

Remont generalny[edytuj]

Wiek obiektu oraz rosnące obciążenie i wzrost ruchu pojazdów wywołały konieczność odnowienia tunelu. Prace remontowe rozpoczęte w roku 1998, zakończone zostały w roku 2007. 22 września 2007 świętowane było zakończenie prac remontowych, połączone z jubileuszem 40-lecia otwarcia tunelu.

W zakresie tego projektu zostały wykonane następujące prace:

  • Obniżenie fundamentów kanału centralnego
  • Odnowienie systemu odpływu wód (odrębny system) i kanałów technicznych
  • Odnowienie urządzeń elektromechanicznych
  • Dostosowanie wentylacji (do działania normalnego i w przypadku pożaru) do obecnych wymagań
  • Stworzenie drogi ewakuacyjnej i ratunkowej (wyjścia bezpieczeństwa)
  • Demontaż i rekonstrukcja poziomu jezdni
  • Zastąpienie elementów prefabrykowanych elewacji ścian

Prace renowacyjne prowadzone były bez zamykania ruchu w tunelu. Całościowe koszty wyniosły około 240 milionów franków szwajcarskich (około 150 milionów euro).

Zobacz też[edytuj]