Turak białoczuby

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Turak białoczuby
Tauraco leucolophus[1]
(Heuglin, 1855)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd turakowe
Rodzina turakowate
Podrodzina turaki
Rodzaj Tauraco
Gatunek turak białoczuby
Synonimy
  • Corythaix leucolophus Heuglin, 1855[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Turak białoczuby[4] (Tauraco leucolophus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny turakowatych (Musophagidae) występujący w Afryce Środkowej. Nie wyróżnia się podgatunków[2][5]. Charakterystyczne dla tego i kilku spokrewnionych z nim gatunków jest występowanie w piórach unikatowych barwników: zielonej turakowerdyny i czerwonej turacyny, niespotykanych u prawie żadnych innych zwierząt[6].

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Na zachodzie sięga wschodniej Nigerii i północnego Kamerunu, dalej na wschód występuje w południowej części Czadu i na większości obszaru Republiki Środkowoafrykańskiej, następnie obejmuje zasięgiem południowo-zachodnią i południową część Sudanu Południowego oraz graniczące z nim północno-wschodnie pogranicze Demokratycznej Republiki Konga. Najdalej na południe i wschód wysunięte obszary turak białoczuby zajmuje nad Jeziorem Wiktorii: w Ugandzie, którą zamieszkuje niemal w całości oraz w zachodnich regionach Kenii[2][3]. Spotykany jest od 100 do 2200 m n.p.m.[7]

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała: około 38 cm, masa ciała 140–230 g[8].

Podobnie jak u innych turaków w ubarwieniu przeważają barwy zielona i niebieska, z przewagą tej ostatniej. Zielona jest pierś, niebieskie są skrzydła, ogon i brzuch. Lotki jaskrawoczerwone, niemal niewidoczne w czasie spoczynku, w locie ukazują się w pełnej krasie. Głowa wraz z czubem w większej części biała, tylko czoło barwy granatowej. Wokół oka czerwona, naga skóra. Dziób dość duży, barwy żółtej[7].

Ekologia i zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Biotop[edytuj | edytuj kod]

Lasy galeriowe i bardziej otwarte lasy lub suche zarośla na obrzeżach sawann[9].

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Głównie pokarm roślinny: owoce, a także liście, kwiaty i pąki, rzadziej drobne stawonogi.

Status[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje turaka białoczubego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Trend liczebności populacji uznaje się za stabilny[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tauraco leucolophus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c White-crested Turaco (Tauraco leucolophus) (ang.). IBC: The Internet Birds Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-13)].
  3. a b c Tauraco leucolophus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Musophaginae Lesson, 1828 - turaki (wersja: 2020-05-27). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-08-20].
  5. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Turacos, bustards, cuckoos, mesites, sandgrouse (ang.). IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2020-08-20].
  6. pod red. Przemysława Busse: Mały słownik zoologiczny. Ptaki T.II. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 304. ISBN 83-214-0043-4.
  7. a b White-crested Turacos (ang.). Avian Web. [dostęp 2012-02-17].
  8. White-crested turaco (ang.). W: Belfast Zoo [on-line]. [dostęp 2020-08-20].
  9. White-crested Turaco (ang.). Turacos.org. [dostęp 2012-02-17].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]