Turkish Airlines
| ||||
| ||||
| Historia | ||||
| Data założenia |
maj 1933 | |||
|---|---|---|---|---|
| Lokalizacja | ||||
| Państwo | ||||
| Węzeł | ||||
| Węzeł rezerwowy | ||||
| Kooperacja | ||||
| Program lojalnościowy |
Miles&Smiles | |||
| Sojusz | ||||
| Powiązania | ||||
| Flota | ||||
| Liczba samolotów |
406 | |||
| Liczba tras |
291 | |||
| Przedsiębiorstwo | ||||
| Siedziba | ||||
| Członkowie zarządu |
Candan Karlıtekin, Temel Kotil | |||
| Skytrax |
| |||
| Strona internetowa | ||||
Turkish Airlines (tur. Türk Hava Yolları) – narodowa turecka linia lotnicza, z siedzibą w Stambule. Od 2008 w sojuszu Star Alliance. Oferuje połączenia z Europą, Bliskim Wschodem, Dalekim Wschodem, Ameryką Północną, Ameryką Południową, Afryką i Oceanią. Głównym portem jest port lotniczy Stambuł.
Agencja ratingowa Skytrax przyznała linii 4 gwiazdki[1].
Historia
[edytuj | edytuj kod]1933–1945
[edytuj | edytuj kod]Linia pod nazwą Turkish State Airlines (Devlet Hava Yolları) została założona 20 maja 1933 jako departamen w tureckim Ministerstwie Obrony Narodowej. W pierwszym roku działalności w skład floty wchodziło 5 samolotów, w tym dwa King Bird, dwa Junkers F-13 i jeden Tupolew ANT-9. W 1935 linia pod nową nazwą Nafia Vekâleti przeszła pod zarząd Ministerstwa Robót Publicznych.
W 1945 flota składała się z 52 samolotów i obsługiwała połączenia krajowe między 19 tureckimi miastami[2].
1946–1999
[edytuj | edytuj kod]Pierwszy lot międzynarodowy linia przeprowadziła 12 lutego 1947 na trasie z Ankary przez Stambuł do Aten. W kolejnych latach uruchomione zostały połączenia na Cypr, do Libanu i Egiptu. W 1953 na potrzeby przewoźnika rozpoczęto budowę międzynarodowego lotniska w Stambule w dystrykcie Bakırköy.
W maju 1955 linia zmieniła nazwę na Turkish Airlines. Rok później, w marcu 1956 została powołana spółka akcyjna o tej samej nazwie, która przejęła kontrolę nad linią lotniczą. W 1957, po otwarciu się na kapitał zagraniczny brytyjska linia lotnicza BOAC została partnerem przewoźnika przejmując 6,5% udziałów. W tym czasie flota składała się z 28 samolotów, w tym 19 DC-3, 7 Heron i 2 C-47 dedykowanych do transportu cargo.
W latach 60. i 70. flota poszerzyła się o samoloty odrzutowe, w tym DC-9, DC-10 i Boeing 707. Umożliwiło to otwarcie nowych połączeń do krajów Europy Zachodniej i na Bliski Wschód. W 1974 w Cyprze Północnym powstała Cyprus Turkish Airlines, których 50% udziałów należało do Turkish Airlines. W 1977 rząd turecki podjął decyzję o nacjonalizacji linii i wykupił wszystkie udziały należące do BOAC.
W latach 80. siatka połączeń rozszerzyła się o porty lotnicze w Azji Wschodniej, w tym Singapur, Kuala Lumpur, czy Tokio oraz o Nowy Jork w Stanach Zjednoczonych obsługując tym samym 51 miast zagranicznych. W 1989 do floty dołączyły pierwsze dwa samoloty Airbus. W tym samym roku wraz z Lufthansą w ramach współpracy joint-venture powstała linia SunExpress[2].
Porty docelowe
[edytuj | edytuj kod]Według stanu na grudzień 2025 Turkish Airlines obsługiwało loty do 129 państw na całym świecie. W swojej siatce linie oferowały połączenia na 46 kierunkach krajowych oraz 245 międzynarodowych[3].
Linie partnerskie
[edytuj | edytuj kod]Turkish Airlines ma umowy codeshare z następującymi liniami (* członek sojuszu Star Alliance)[4]:
Flota
[edytuj | edytuj kod]Według stanu na luty 2026 flota Turkish Airlines składała się z 406 samolotów, w tym 22 przeznaczonych do transportu cargo, o średnim wieku 9,5 lat[5][6]:
| Samolot | Liczba miejsc | Uwagi | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Model | Aktywne | Zamówione | B | E | Łącznie | |
| Airbus A319-100 | 6 | – | – | 132 | 132 | Elastyczna konfiguracja miejsc klas B i E |
| Airbus A320-200 | 21 | – | – | 159 | 159 | |
| 180 | 180 | |||||
| 186 | 186 | |||||
| Airbus A321-200 | 68 | – | 20 | 158 | 178 | |
| 16 | 164 | 180 | ||||
| – | 194 | 194 | ||||
| 220 | 220 | |||||
| Airbus A321neo | 66 | 163 | 20 | 162 | 182 | Zamówione w grudniu 2023[7] |
| 16 | 174 | 190 | ||||
| Airbus A330-200 | 11 | – | 18 | 232 | 250 | |
| 24 | 255 | 279 | ||||
| Airbus A330-300 | 37 | – | 28 | 288 | 316 | |
| 32 | 297 | 329 | ||||
| Airbus A350-900 | 33 | 57 | 32 | 297 | 329 | Zamówione w grudniu 2023[7] |
| 28 | 288 | 316 | ||||
| Airbus A350-1000 | – | 15 | – | Zamówione w grudniu 2023[7] | ||
| Boeing 737-800 | 40 | – | 16 | 135 | 151 | |
| Boeing 737-900ER | 15 | – | 16 | 135 | 151 | |
| 16 | 153 | 169 | ||||
| Boeing 737 MAX 8 | 20 | 21 | 16 | 135 | 151 | |
| Boeing 737 MAX 9 | 5 | – | 16 | 153 | 169 | |
| Boeing 777-300ER | 36 | – | 49 | 300 | 349 | |
| 28 | 372 | 400 | ||||
| 7 | 524 | 531 | ||||
| Boeing 787-9 | 26 | 3 | 30 | 270 | 300 | |
| Turkish Airlines Cargo | ||||||
| Airbus A330-200F | 10 | – | konfiguracja cargo | |||
| Airbus A350F | – | 5 | Zamówione w grudniu 2023[7] | |||
| Boeing 777F | 12 | – | ||||
| Łącznie | 406 | 264 | ||||
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Turkish Airlines is Certified as a 4-Star Airline [online], Skytrax [dostęp 2024-09-27] (ang.).
- ↑ a b Türk Hava Yolları (c) 2015, Turkish Airlines - History - turkishairlines.com [online], www.turkishairlines.com [dostęp 2025-10-20] [zarchiwizowane z adresu 2016-05-21].
- ↑ Turkish Airlines Flights and Destinations – FlightConnections [online], flightconnections.com [dostęp 2025-05-15] (ang.).
- ↑ Codeshare partners [online], turkishairlines.com [dostęp 2024-09-27] (ang.).
- ↑ Turkish Airlines Fleet Details and History [online], planespotters.net [dostęp 2024-09-27] (ang.).
- ↑ Meet our fleet [online], turkishairlines.com [dostęp 2024-09-27] (ang.).
- ↑ a b c d Turkish Airlines Expands Fleet with the Historic Airbus Order [online], 18 grudnia 2023 [dostęp 2024-09-27] (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]| Obecni członkowie |
| ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Przyszli członkowie | |||||||
| Byli członkowie |
| Pasażerskie | |
|---|---|
| Czarterowe | |
| Cargo | |
| Zlikwidowane |
