Turowo (powiat piski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

53°31'46"N 21°54'18"E

- błąd

38 m

WD

53°29'N, 21°54'E, 53°31'5.45"N, 21°53'20.94"E

- błąd

20659 m

Odległość

1537 m

Turowo
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 warmińsko-mazurskie

Powiat

piski

Gmina

Pisz

Liczba ludności 

300

Strefa numeracyjna

87

Tablice rejestracyjne

NPI

SIMC

0764625

Położenie na mapie gminy Pisz
Mapa konturowa gminy Pisz, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Turowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Turowo”
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa konturowa województwa warmińsko-mazurskiego, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Turowo”
Położenie na mapie powiatu piskiego
Mapa konturowa powiatu piskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Turowo”
Ziemia53°31′46″N 21°54′18″E/53,529444 21,905000

Turowo (niem. Turowen, 1938–1945 Turau) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie piskim, w gminie Pisz. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa suwalskiego.

Wieś założona w XV w. dawnym starostwie piskim, w ramach kolonizacji Wielkiej Puszczy. Już w roku 1424 po raz pierwszy o 60 łanów dąbrowy w okolicy zwanej Thuraw, między rzeką Pisą (ćwierć mili od rzeki) a młynem Steffensflies (trzy ćwierci od młyna), starał się niejaki Jone z krewnymi. Zobowiązany był do jednej służby zbrojnej z każdych 10 łanów. Najprawdopodobniej Mikołaj później wymieniany w dokumencie lokacyjnym z 1429 r., nie był jego krewnym. Wskazywałoby to na ponowną kolonizację, co w niespokojnym przygranicznym obszarze nie było niczym dziwnym.

Wieś, wymieniana w dokumentach jako Thuraw, Turenn, Tomken feld, Turoβtzicken, Turoffczicken, Stennicko Turoffsken, Krzysztofy, alten Christffs, lokowana na prawie chełmińskim w 1429 r., przez Josta Struppergera komtura bałgijskiego i wójta natangijskiego, na 50 łanach, z obowiązkiem jednej służby lekkozbrojnej, po 15 latach wolnizny. Przywilej lokacyjny wystawiony został dla Mikołaja von Sernaw (z Sarnowa?). W 1476 r. Turowo wraz z Siedliskami i Rakówkiem (obecnie najprawdopodobniej Turowo Duże) należały do Krzysztofa Niedżwiedzkiego i Stanisław Turowskiego, a dobra te nazywane były Krzysztofami (Cristochs) najprawdopodobniej od imienia jednego z właścicieli. Nazwisko Turowski mogło brać się od nazwy wsi, a więc wymienieni wyżej Krzysztof i Stanisław mogli być spokrewnieni[1]. Możliwe, że Krzysztof był ojcem Stanisława i pochodził ze wsi Niedźwiedzie koło Pisza.

W 1519 Turowo wymieniane było łącznie z mniejszymi osadami (Piaski, Dziadowo, Lipniki, Siedliska) i Cwalinami, dlatego że znajdowały się w posiadaniu jednego właściciela. W latach 1539-1540 do dóbr Turowa nie należało już Rakówko, które było we władaniu Mikołaja Rakowskiego i stanowiło już osobną osadę (dobra ziemskie). Kolejny raz Turowo wymieniane jest w dokumentach z roku 1579. Zobacz też: Turowo

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Grzegorz Białuński: Kolonizacja Wielkiej Puszczy (do 1568 roku) - starostwa piskie, ełckie, straduńskie, zelkowskie i węgoborskie (węgorzewskie). Olsztyn, OBN, 2002, 237 str., ISBN 83-87643-97-1, ISSN 0585-3893

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W XV w. nazwiska drobnej szlachty dopiero powstawały, wraz ze zmiana zamieszkania oraz majątku taka osoba pisała się innym nazwiskiem, wywodzącym się od miejscowości