Turritopsis dohrnii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Turritopsis dohnrii
(Weismann, 1883)
Ilustracja
Turritopsis dohrnii meduza
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ parzydełkowce
Gromada stułbiopławy
Podgromada Hydroidolina
Rząd Anthoathecatae
Rodzina Oceanidae
Rodzaj Turritopsis
Gatunek Turritopsis dohnrii

Turritopsis dohrnii – gatunek niewielkiego stułbiopława z rodziny Oceanidae.

Występuje u wybrzeży Japonii, w Oceanie Spokojnym oraz w atlantyckich wodach u wybrzeży Panamy, Florydy, Hiszpanii oraz Włoch. Prawdopodobnie początkowo zajmowała mniejsze terytorium, jednak została zawleczona w wodach balastowych statków na pozostałe obszary. Ze względu na znaczne różnice fenotypowe przy niemalże identycznych genotypach zajmowanie przez nią coraz większych obszarów nazywane jest „cichą inwazją”[1].

Jak większość gatunków z gromady stułbiopławów, Turritopsis dohrnii rozwija się z orzęsionej wolno pływającej larwy określanej mianem planuli. Po przytwierdzeniu do podłoża, z planuli rozwija się stadium polipa, który poprzez rozmnażanie bezpłciowe tworzy kolonie. Z podziału polipa rozwija się rozmnażające się płciowo stadium meduzy. Dorosłe meduzy mają bardzo małe rozmiary, są przezroczyste z wyjątkiem znajdujących się wewnątrz ciała komórek światłoczułych, które mają intensywnie czerwony kolor[2].

Turritopsis dohrnii posiada niezwykłą zdolność do powrotu ze stadium płciowo dojrzałego do niedojrzałego, nawet wielokrotnie[3]. W sytuacji stresowej zarówno młoda jak i dojrzała meduza „odwraca” swój cykl życiowy i stopniowo przekształca się w kolonię polipa[4]. Ta umiejętność czyni ją biologicznie nieśmiertelną, przez co została nazwana „nieśmiertelną meduzą” (immortal jellyfish)[5].

Podobne zdolności zostały udokumentowane u Laodicea undulata[6] oraz Aurelia sp.[7]

Wcześniej sklasyfikowana jako Turritopsis nutricula[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Maria Pia Miglietta, Harilaos A. Lessios, A silent invasion, „Biological Invasions”, 11 (4), 2009, s. 825–834, DOI10.1007/s10530-008-9296-0, ISSN 1387-3547 [dostęp 2018-04-03] (ang.).
  2. Martell L. i inni, Life cycle, morphology and medusa ontogenesis of Turritopsis dohrnii (Cnidaria: Hydrozoa), „Italian Journal of Zoology”, 2016, DOI10.1080/11250003.2016.1203034, ISSN 1125-0003.
  3. E.C. Carla' i inni, Morphological and ultrastructural analysis of Turritopsis nutricula during life cycle reversal, 2003.
  4. Piraino S. i inni, Reversing the life cycle: Medusae transforming into polyps and cell transdifferentiation in Turritopsis nutricula (Cnidaria, Hydrozoa), „The Biological Bulletin; Woods Hole”, 190 (3), 1996.i inni
  5. Pratap Devarapalli i inni, The conserved mitochondrial gene distribution in relatives of Turritopsis nutricula, an immortal jellyfish, „Bioinformation”, 10 (9), s. 586–591, DOI10.6026/97320630010586 [dostęp 2018-04-03].
  6. D. De Vito i inni, Evidence of reverse development in Leptomedusae (Cnidaria, Hydrozoa): the case of Laodicea undulata (Forbes and Goodsir 1851), „Marine Biology”, 149 (2), 2006, s. 339, DOI10.1007/s00227-005-0182-3, ISSN 0025-3162 [dostęp 2018-04-03] (ang.).
  7. Jinru He i inni, Life Cycle Reversal in Aurelia sp.1 (Cnidaria, Scyphozoa), „PLOS ONE”, 10 (12), 2015, e0145314, DOI10.1371/journal.pone.0145314, ISSN 1932-6203 [dostęp 2018-04-03] (ang.).c?
  8. M.P. Miglietta i inni, Species in the genus Turritopsis (Cnidaria, Hydrozoa): a molecular evaluation, „Journal of Zoological Systematics and Evolutionary Research”, 45 (1), 2007, s. 11–19, DOI10.1111/j.1439-0469.2006.00379.x, ISSN 1439-0469 [dostęp 2018-04-03] (ang.).