Turzyca żytowata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Turzyca żytowata
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny zielone
Nadgromada rośliny telomowe
Gromada rośliny naczyniowe
Podgromada rośliny nasienne
Nadklasa okrytonasienne
Klasa Magnoliopsida
Nadrząd liliopodobne (≡ jednoliścienne)
Rząd wiechlinowce
Rodzina ciborowate
Rodzaj turzyca
Gatunek turzyca żytowata
Nazwa systematyczna
Carex secalina L.

Turzyca żytowata (Carex secalina L.) – gatunek byliny z rodziny ciborowatych. Występuje od środkowej Europy po środkową Azję[3]. W latach 50. XX wieku gatunek uznany w Polsce za wymarły. W latach 90. odkryty ponownie, występuje tylko na kilku stanowiskach w okolicach Inowrocławia.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Delikatna roślina o cienkiej łodydze i wąskich liściach do 40 cm wysokości.
Kwiaty
Drobne, rozdzielnopłciowe (żeńskie, męskie, żeńsko-męskie i męsko-żeńskie)
Owoce
Drobne orzeszki rozsiewane przez wiatr.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit, halofit. Rośnie na śródlądowych solniskach. Kwitnie w maju i czerwcu.

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Wysiew nasion jesienią (wymaga przechłodzenia), kiełkowanie w maju, osiągnięcie dojrzałości na drugi rok.

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Objęty jest ochroną prawną[4]. Umieszczony na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006) w kategorii E (wymierający - krytycznie zagrożony). W wydaniu z 2016 roku otrzymał kategorię CR (krytycznie zagrożony)[5]. Znajduje się także w Polskiej Czerwonej Księdze Roślin w kategorii CR (krytycznie zagrożony)[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2009-09-07] (ang.).
  3. Carex secalina na eMonocot [dostęp 2013-11-02].
  4. Dz.U. z 2014 r. nr 0, poz. 1409 – Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej roślin
  5. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
  6. Zarzycki K., Kaźmierczakowa R., Mirek Z.: Polska Czerwona Księga Roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Wyd. III. uaktualnione i rozszerzone. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody PAN, 2014. ISBN 978-83-61191-72-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Żukowski W., Lembicz M., Bogdanowicz A., Rogowski A. 2005. Gatunki z rodzaju Carex (Cyperaceae): kierunki badań taksonomiczno-ekologicznych. Poster. Taksonomia, chorologia i ekologia roślin w dobie zagrożenia różnorodności biologicznej; Poznań.