Turzyca Reichenbacha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Turzyca Reichenbacha
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina ciborowate
Rodzaj turzyca
Gatunek turzyca Reichenbacha
Nazwa systematyczna
Carex pseudobrizoides Clavaud
Bull. Trav. Soc. Pharm. Bordeaux 13: 156 (1873)

Turzyca Reichenbacha (Carex pseudobrizoides Clavaud) – gatunek byliny z rodziny ciborowatych. Występuje w Europie. W Polsce jest rzadka i objęta ochroną.

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Występuje w Europie, od Francji na zachodzie, przez Belgię, Holandię, Niemcy, Czechy, Słowację i Polskę, po Litwę i Białoruś na wschodzie[2]. W Polsce jest gatunkiem rzadkim. Rośnie tylko w części południowo-zachodniej[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kłosy
Pokrój
Roślina trwała, wysokości 30–50 cm, z długimi, nadziemnymi rozłogami, na których wyrastają kwitnące łodygi.
Liście
Żywozielone, płaskie, szorstkie na brzegu, szerokości 2 mm.
Kwiaty
Zebrane w 6–12 jajowatych kłosów. Przysadki białosłomkowe lub bladordzawe z zielonym kantem, jajowatolancetowate, zaostrzone. Pęcherzyki lancetowate, długości 5 mm, z ząbkowanymi, szerokimi i zielonymi skrzydełkami, zwężone w długi, zgięty, dwuzębny dzióbek[4].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit. Rośnie w widnych lasach sosnowych.

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Gatunek umieszczony na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006) w kategorii zagrożenia R (rzadki - potencjalnie zagrożony)[5]. W wydaniu z 2016 roku otrzymał kategorię VU (narażony)[6]. Od 2014 roku jest objęty w Polsce ochroną częściową[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2013-11-23].
  2. Carex pseudobrizoides. W: eMonocot [on-line]. [dostęp 2013-11-23].
  3. Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Adam Zając, Maria Zając (red.). Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001. ISBN 83-915161-1-3.
  4. W. Szafer, S. Kulczyński, B. Pawłowski: Rośliny polskie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1969.
  5. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  6. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
  7. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej roślin (Dz.U. z 2014 r. nr 0, poz. 1409).