Turzyca ciborowata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Turzyca ciborowata
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina ciborowate
Rodzaj turzyca
Gatunek turzyca ciborowata
Nazwa systematyczna
Carex bohemica Schreb.
Beschr. Graes. ii. 52
Synonimy

Carex cyperoides L.

Turzyca ciborowata (Carex bohemica Schreb.) – gatunek z rodziny ciborowatych. Występuje od Portugalii na zachodzie po Japonię na wschodzie[2]. Gatunek w Polsce rzadko spotykany i na przemijających stanowiskach, co związane jest z dynamicznym charakterem zajmowanych siedlisk – wysychających brzegów wód i miejsc podmokłych. Rośnie głównie w części południowo-zachodniej[3].

Morfologia[edytuj]

Pokrój 
Roślina trwała, gęstokępkowa, wysokości od 10 do 30 cm.
Łodyga 
Łodyga wzniesiona, ulistniona tylko u dołu, tępotrójkątna, pusta i gładka.
Liście 
Liście wąskie, jasnozielone, na brzegu szorstkie.
Kwiaty 
Zebrane w bardzo gęste kłosy tworzące główkę podpartą 2–4 zielonymi podsadkami. Kwiaty wyrastają w kątach lancetowatych, początkowo zielonych, później żółtawych przysadek. Kwitnie od czerwca do września.
Owoce 
Orzeszek otoczony pęcherzykiem. Pęcherzyk żółtozielony, podobnej długości jak przysadka, jednak z długim dzióbkiem osiągającym 7–8 mm długości.

Biologia i ekologia[edytuj]

Bylina. Występuje w podsychających, wilgotnych miejscach. Gatunek charakterystyczny (Ch.) dla zespołu (Ass.) Eleocharetum ovatae[4].

Zagrożenia i ochrona[edytuj]

Gatunek umieszczony na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006) w kategorii zagrożenia V (narażony)[5]. Tę samą kategorię otrzymał w wydaniu z 2016 roku[6].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-14].
  2. Carex bohemica na eMonocot [dostęp 2013-11-22].
  3. Adam Zając, Maria Zając (red.): Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001. ​ISBN 83-915161-1-3​.
  4. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  5. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ​ISBN 83-89648-38-5​.
  6. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.

Bibliografia[edytuj]

  1. W. Szafer, S. Kulczyński, B. Pawłowski: Rośliny Polskie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1967.