Turzyca sina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Turzyca sina
Ilustracja
Turzyca sina
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina ciborowate
Rodzaj turzyca
Gatunek turzyca sina
Nazwa systematyczna
Carex flacca Schreb.

Turzyca sina (Carex flacca Schreb.) – gatunek byliny z rodziny ciborowatych. Pochodzi z terenów Europy i Afryki Północnej, występuje również w Ameryce Północnej, Australii i na Nowej Zelandii.

Carex flacca została opisana po raz pierwszy przez niemieckiego botanika Johana Christiana Daniela von Schrebera (1739-1810) w 1771 roku. Rok później ten sam gatunek opisał Giovanni Scopoli (1723-1788), włoski fizyk i naturalista jako Carex glauca. C. glauca jest traktowana jako synonim C. flacca, jednak zgodnie z regułą pierwszeństwa to Carex flacca jest zaakceptowaną nazwą botaniczną tego gatunku[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina wytwarzająca kłącza, mierzy od 10 do 60 cm. Liście blado niebieskozielone, w kolorze przypominającym liście goździka[3].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Powszechna na łąkach wapiennych (ang. calcareous grasslands), mokradłach, rozlewiskach, torfowiskach niskich i bagnach. Kwitnienie od maja do czerwca, owocowanie od czerwca do września[3].

Występuje w zespole roślinnym Nardo-Caricetum glaucae Pałcz., będącym zespołem turzycy sinej i bliźniczki psiej trawki. Zbiorowisko to określane jest także jako podzespół Nardetum strictae caricosum glaucae. Zespół ten, wyraźnie antropogeniczny, występuje w Karpatach poniżej pięter reglowych, na niewielkich pochyłościach. Zajmuje też siedliska silnie kwaśnie (pH 4-5), wilgotne, o obfitym spływie wody z położeń wyższych[4].

W badaniach z zachodniej Irlandii wykazano, że system korzeniowy turzycy sinej był skolonizowany przez podstawczaka Cortinarius (Dermocybe) cinnamomeus. Grzyb formował podobne do ektomikoryzy struktury, tworzące wyodrębnioną mufkę[5].

Podejrzewane mieszańce[edytuj | edytuj kod]

W Czechach i na Słowacji znaleziono rośliny morfologicznie pośrednie pomiędzy turzycą siną Carex flacca a turzycą filcowatą Carex tomentosa. Podejrzewano, że są one hybrydami pomiędzy Carex flacca a Carex tomentosa. Wyniki badań ujawniły jednak konflikt między cechami morfologicznymi a markerami molekularnymi. Pomimo że cechy morfologiczne były kombinacją cech przypuszczalnych organizmów rodzicielskich, a część cechami pośrednimi, badania z wykorzystaniem markerów wskazały, że domniemany mieszaniec wyraźnie należał do Carex flacca. Wyniki badań zaprzeczyły prawdziwości doniesień o występowaniu hybryd C. flacca z C. tomentosa na terenie Czech i wschodniej Słowacji. Nie można jednak powiedzieć, że niemożliwe jest, by przypuszczalny mieszaniec turzycy sinej z turzycą filcowatą występował w innym miejscu na terenie Europy[6].

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Występowanie turzycy sinej Carex flacca

Łatwa w uprawie na średnio mokrych do mokrych glebach w miejscach półcienistych lub cienistych. Rośnie dobrze w wilgotnej glebie, a nawet w stojącej wodzie o głębokości do 30–60 cm, jednak jeśli roślina dobrze się przyjmie, będzie rosła również w przeciętnej glebie ogrodowej, mając umiarkowaną tolerancję na suszę. Może rosnąć w pełnym słońcu w klimacie umiarkowanym chłodnym. Zimozielona, gdy rośnie w strefie klimatu umiarkowanego ciepłego, jednak późną zimą lub gdy rośnie w strefie klimatu umiarkowanego chłodnego, liście powinny być obcięte[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-14].
  2. a b Missouri Botanical Garden [dostęp 2018-03-22].
  3. a b Roger Phillips, Grasses, Ferns, Mosses & Lichens of Great Britain and Ireland, PAN BOOKS, 1980, ISBN 0-330-25959-8.
  4. Marian Nowiński, Polskie zbiorowiska trawiaste i turzycowe, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1967.
  5. Harrington T. & Mitchell D., Colonization of root systems of Carex flacca and C. pilulifera by Cortinarius (Dermocybe) cinnamomeus, „Mycological Research”, 106 (4), 2002.
  6. Řepka R., Veselá P. & Mráček J., Are there hybrids between Carex flacca and C. tomentosa in the Czech Republic and Slovakia?, „Preslia”, 86 (4), 2014, s. 367-379.