Tuszyn (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi Tuszyn w województwie dolnośląskim. Zobacz też: Tuszyn (ujednoznacznienie).
Artykuł 50°47′43″N 16°38′47″E
- błąd 39 m
WD 50°47'43"N, 16°38'47"E, 50°47'49.34"N, 16°38'51.79"E
- błąd 39 m
Odległość 0 m
Tuszyn
wieś
Ilustracja
Pałac w Tuszynie, obecnie szkoła podstawowa
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat dzierżoniowski
Gmina Dzierżoniów
Liczba ludności (III 2011) 392[1]
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 58-207
Tablice rejestracyjne DDZ
SIMC 0852364
Położenie na mapie gminy wiejskiej Dzierżoniów
Mapa konturowa gminy wiejskiej Dzierżoniów, u góry znajduje się punkt z opisem „Tuszyn”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Tuszyn”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Tuszyn”
Położenie na mapie powiatu dzierżoniowskiego
Mapa konturowa powiatu dzierżoniowskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Tuszyn”
Ziemia50°47′43″N 16°38′47″E/50,795278 16,646389
Kościół w Tuszynie

Tuszyn (niem. Hennersdorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie dzierżoniowskim, w gminie Dzierżoniów.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Jest to typowa ulicówka położona przy drodze powiatowej nr 3009D DzierżoniówKiełczyn u podnóża Wzgórz Kiełczyńskich. Na południu łączy się z Włókami natomiast na północy z Kiełczynem, tworząc aglomerację ciągnącą się wzdłuż jednej drogi na przestrzeni od 5 do 6 km.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie wałbrzyskim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wioska swoją świetność przeżywała w wiekach XV-XVIII, kiedy terenami tymi władała rodzina von Heide, po której pozostał barokowy pałac. Z jej inicjatywy też, w roku 1742 powstała we wsi szkoła ewangelicka, a w roku 1744 poświęcono ewangelicki dom modlitwy jeden z pierwszych w okolicy po wcieleniu Śląska do Prus. Dom modlitwy nie dotrwał do naszych czasów. W roku 1874 stanęła na jego miejscu neogotycka świątynia ewangelicka, która po latach stała się kościołem katolickim. Obecnie jest to kościół filialny probostwa w Kiełczynie pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty:

  • kościół ewangelicki, obecnie rzym. kat. fil. pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa, z lat 1900-1902,
  • zespół pałacowy, z XVIII-XIX w.:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]