Twardzioszek białawoliliowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Twardzioszek białawoliliowy
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo grzyby
Typ podstawczaki
Klasa pieczarniaki
Rząd pieczarkowce
Rodzina twardzioszkowate
Rodzaj twardzioszek
Gatunek twardzioszek białawoliliowy
Nazwa systematyczna
Marasmius wynneae Berk. & Broome
Ann. Mag. nat. Hist., Ser. 3 3: 358 (1859)
Twardzioszek białawoliliowy: drugie zdjęcie
Marasmius wynneae a1 (2).JPG

Twardzioszek białawoliliowy (Marasmius wynneae Berk. & Broome) – gatunek grzybów należący do rodziny twardzioszkowatych (Marasmiaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Marasmius, Marasmiaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Czasami opisywany jako Marasmius wynnei. Synonimów naukowych ma 15. Niektóre z nich[2]:

  • Agaricus globularis Weinm. 1835
  • Chamaeceras carpathicus (Kalchbr.) Kuntze 1898
  • Chamaeceras globularis (Fr.) Kuntze 1898
  • Chamaeceras wynneae (Berk. & Broome) Kuntze 1898
  • Collybia globularis (Weinm.) Sacc. 1887
  • Marasmius archyropus var. suaveolens Rea 1905
  • Marasmius carpathicus Kalchbr. 1875
  • Marasmius globularis (Weinm.) Fr. 1872
  • Marasmius globularis var. carpathicus (Kalchbr.) Costantin & L.M. Dufour 1901
  • Marasmius suaveolens (Rea) Rea 1922

Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był też jako twardzioszek kulisty[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kapelusz

Średnica przeważnie 1,5–5 cm. Jest bladoszary lub szarobrązowawy (czasami z fioletowawym odcieniem), higrofaniczny, w wilgotnym stanie nieco żłobkowany i prześwitujący, a w stanie suchym białawy[4].

Blaszki

Brudnobiaławe, szarobiaławe lub fioletowoszare, z regularną tramą[4]

Trzon

Czerwonobrązowy (jaśniejszy przy kapeluszu), kosmkowaty[4].

Miąższ

O silnej woni, czasami lekko cyjanowodorowej[4].

Występowanie i siedlisko[edytuj | edytuj kod]

Opisano występowanie tego gatunku tylko w Europie. Jest tutaj szeroko rozprzestrzeniony – od Hiszpanii po Półwysep Skandynawski[5]. W Polsce jego rozprzestrzenienie i częstość występowania nie są znane, nie jest jednak zagrożony wyginięciem. W piśmiennictwie naukowym opisano wiele jego stanowiska na terenie Polski[3].

Rośnie w lasach liściastych, na ziemi wśród opadłych liści. Owocniki wytwarza od czerwca do listopada[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-10-20].
  2. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-10-20].
  3. a b c Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  4. a b c d Ewald Gerhardt: Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik. Warszawa: 2006, s. 192. ISBN 83-7404-513-2.
  5. Discover Life Maps. [dostęp 2016-01-10].