Tybald I Oszust

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tybald I
hrabia Blois, Chartres, Châteaudun i Tours
Wicehrabia Blois
Okres od 928
do 960
Poprzednik Tybald Starszy
Hrabia Blois
Okres od 960
do 975
Następca Odon I
Dane biograficzne
Data urodzenia ok. 910
Data śmierci 16 stycznia 975
Ojciec Tybald Starszy
Matka Richilda
Żona Luitgarda
Dzieci Tybald
Hugon
Odon I
Emma

Tybald I, fr. Thibaud Ier le Tricheur (ur. ok. 910, zm. 16 stycznia 975), pierwszy hrabia Blois, Chartres, Châteaudun i Tours. Syn Tybalda Starszego, wicehrabiego Blois, i Richildy, córki Hugona, hrabiego de Bourges.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Tybald był wasalem księcia Francji Hugona Wielkiego. U jego boku toczył walki z karolińskim królem Ludwikiem IV, którego pojmał ok. 945 r. W zamian za odzyskanie wolności Ludwik ofiarował Tybaldowi miasto Laon. Tybald przybrał wówczas tytuł hrabiego Tours. Następnie uzyskał miasta Chartres i Châteaudun. Nawiązał bliskie relacje z hrabią Andegawenii Fulkiem II. W 958 r. obaj hrabiowie uznali siebie za "gubernatorów i administratorów królestwa Neustrii" oraz "hrabiów z bożej łaski" (comites Dei gratia).

Siostra Tybalda została żoną księcia Bretanii Alana II. W 952 Tybald został regentem Bretanii po śmierci Alana w imieniu jego małoletniego syna, Drogona[1]. Po śmierci Drogona w 958 popierał Hoela z Nantes, zgłaszającego pretensje do Bretanii[1]. W 960 r. przyjął tytuł hrabiego Blois.

Również w 960 r. rozpoczął długotrwałą wojnę z księciem Normandii Ryszardem I Nieustraszonym. W 961 r. zaatakował Évreux. W odpowiedzi Normandczycy zaatakowali Dunois. W 962 r. Tybaldowi udało się zdobyć Rouen. Odwet księcia Normandii zakończył się spaleniem Chartres. Tybaldowi udało się opanować zamki Saint-Aignan oraz Anguillon. W tym samym czasie wybudował zamek w Saumur.

W 966 podpisał pokój w Gisors[2].

Tybald zmarł w 975 r. Uczynił ze swojego hrabstwa ważny ośrodek polityczny w dolinie Loary.

Pomiędzy 942 a 945 r. Tybald poślubił Luitgardę (ok. 914 - 9 lutego 978), wdowę po Wilhelmie I Normandzkim, córkę Herberta II, hrabiego Vermandois, i Adeli, córki Roberta I, króla Franków Zachodnich. Tybald i Luitgarda mieli razem trzech synów i córkę:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Kerrith Davies, Winning the West: The Creation of Lower Normandy, c. 889–c.1087, Trinity Term 2016], s. 97 [1].
  2. Kerrith Davies, Winning the West: The Creation of Lower Normandy, c. 889–c.1087, Trinity Term 2016], s. 110 [2].