Tybald V

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tybald II
Król Nawarry
Okres panowania od 8 lipca 1253
do 4 grudnia 1270
Poprzednik Tybald IV
Następca Henryk I Gruby
Dane biograficzne
Dynastia Dynastia z Blois
Data urodzenia 1238
Data i miejsce śmierci 4 grudnia 1270
Trapani
Ojciec Tybald IV
Matka Małgorzata de Burbon
Żona Izabela Francuska

Tybald V (ur. 1238, zm. 4 grudnia 1270 w Trapani) – hrabia Szampanii oraz, jako Tybald II, król Nawarry. Był najstarszym synem Tybalda IV i jego trzeciej żony Małgorzaty de Burbon. Odziedziczył tytuły ojca po jego śmierci w 1253 roku. Jego matka rządziła jako regentka w latach 1253–1256, dopóki Tybald nie osiągnął pełnoletniości.

Od początku swojego panowania musiał zmagać się z feudałami, dążącymi do ograniczenia jego władzy, który wkrótce po osiągnięciu przez króla pełnoletności zmusili go uznania ograniczenia królewskich prerogatyw i poddania go kontroli baronów. Wobec konfliktu z feudałami Tybald oparł się na mieszczaństwie, znacznie rozszerzając jego przywileje. Usprawnił również administrację i aparat fiskalny. W polityce zagranicznej był stronnikiem króla Francji Ludwika IX.

Tybald ożenił się z Izabelą (2 marca 1241 – 28 stycznia 1271), córką Ludwika IX i Małgorzaty Prowansalskiej, córki Rajmunda Berengara IV, hrabiego Prowansji. Ślub odbył się 6 kwietnia 1255 roku. Zbliżył się przez to do swojego teścia, stając się jednym z jego najbliższych doradców. Towarzyszył mu podczas wyprawy krzyżowej do Tunezji w 1270 roku. Zmarł bezdzietnie w Trapani na Sycylii podczas drogi powrotnej.

Dziedziczył po nim jego młodszy brat Henryk.