Tyberiusz Semproniusz Longus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tyberiusz Semproniusz Longus
Data urodzenia 260 p.n.e.
Data śmierci 210 p.n.e.
Konsul rzymski

Tyberiusz Semproniusz Longus (ur. ok. 260 p.n.e.) – konsul rzymski podczas drugiej wojny punickiej.

W roku 218 p.n.e. został wybrany na urząd konsula, drugim konsulem na ten rok został Publiusz Korneliusz Scypion. W tym samym roku Semproniusz został wysłany do Afryki wraz ze 160 okrętami w celu pozyskania uzupełnienia wojsk i zapasów. W trakcie tej wyprawy Semproniusz zdobył Maltę pokonując Kartagińczyków i biorąc w niewolę 2000 żołnierzy kartagińskich[1]. Wezwany przez senat po klęsce wojsk rzymskich w bitwie nad rzeką Ticinus, wbrew radom Scypiona zaatakował armię Hannibala nad rzeką Trebią. W styczniu 217 p.n.e. pokonany Semproniusz z 10 000 żołnierzy powrócił do Rzymu. W roku 215 p.n.e. w bitwie pod Grumentum pokonał oddziały kartagińskie dowodzone przez wodza Hannona[2].

Był ojcem Tyberiusza Semproniusza Longusa, który pełnił urząd konsula w 194 p.n.e.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Liwiusz, Od założenia Rzymu, 21, 51.
  2. Liwiusz, Od założenia Rzymu, 23, 37.