Tybetka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wzór na spódnicy tybetkowej

Tybetka – nazwa elementu odzieży wykonanego z cienkiej tkaniny z wełny czesankowej owiec lub kóz tybetańskich (tzw. tybetu), drukowanej w motywy kwiatowo-roślinne, głównie zróżnicowane układy stylizowanych kwiatów.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Spódnice

Tybet, wprowadzony na przełomie XIX i XX wieku, przyjął się w ludowym stroju góralskim jako typowy materiał na spódnice[1].

Chusty nagłowne i naramienne

  • w stroju góralskim: najczęściej o tle białym, czerwonym, zielonym, żółtym i czarnym, drukowane w kwiaty lub geometryczne, orientalne wzory, o wymiarach 75 × 75 cm; w wersji paradniejszej ozdabiane skrajem siateczką i frędzlami[1]
  • w stroju śląskim kwadratowe, o rozmiarach ok. 160 x 170 cm, z czarnym lub kremowym tłem, w duże bukiety czerwonych róż i liści w bordiurze, bądź na całej powierzchni, wykończone frędzlami. Produkcji fabrycznej. składane po przekątnej i zarzucane na ramiona, noszone w lecie w niektórych rejonach Śląska[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Stanisława Trebunia-Staszel, Śladami podhalańskiej mody: studium z zakresu historii stroju górali podhalańskich, s. 200, ISBN 978-83-915495-3-7.
  2. Barbara Bazielich, Śląskie stroje ludowe, wyd. Wyd. 1, Katowice: Wydawn. "Śląsk", 1988, ISBN 83-216-0512-5, OCLC 19742891 [dostęp 2020-06-02].