Tychowo (gmina)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tychowo
gmina miejsko-wiejska
Herb
Herb
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat białogardzki
TERYT 3201043
Burmistrz Elżbieta Wasiak
Powierzchnia 350,45 km²
Populacja (2014)
• liczba ludności

7000
• gęstość 20 os./km²
Urbanizacja 36,1%
Nr kierunkowy (+48) 94
Tablice rejestracyjne ZBI
Adres urzędu:
ul. Bobolicka 17
78-220 Tychowo
Szczegółowy podział administracyjny
Plan gminy Tychowo
Liczba sołectw 20
Liczba miejscowości 45
Położenie na mapie powiatu
Tychowo gm.png
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Tychowo
Tychowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Tychowo
Tychowo
Ziemia 53°56′N 16°15′E/53,928333 16,258056
Strona internetowa
Portal Portal Polska

Tychowogmina miejsko-wiejska[1] w powiecie białogardzkim, w województwie zachodniopomorskim. Siedzibą gminy jest miasto Tychowo.

Według danych z 30 czerwca 2014 r. gmina miała 7000 mieszkańców[2].

Miejsce w województwie (na 114 gmin):
powierzchnia 9., ludność 55.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Gmina leży na Równinie Białogardzkiej. W okolicach wsi Warnino znajduje się rezerwat przyrody Cisy Tychowskie. Przez gminę przepływają: Parsęta oraz jej 2 dopływy: Liśnica i Dębnica, wszystkie dostępne dla kajaków (Liśnica na odcinku od Borzysławia do ujścia). Przez wschodnią część gminy przepływa Chotla zasilająca Radew, duży dopływ Parsęty. Tereny leśne zajmują 56% powierzchni gminy, a użytki rolne 37%.

Według danych z 1 stycznia 2014 r. powierzchnia gminy wynosiła 350,45 km²[3]. Gmina stanowi 41,5% powierzchni powiatu.

Sąsiednie gminy:

Najwyższy punkt gminy znajduje się koło Nowego Dębna i liczy 150 m n.p.m.

Do 31 grudnia 1998 r. wchodziła w skład województwa koszalińskiego.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Dane z 30 czerwca 2008:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
jednostka osób  % osób  % osób  %
populacja 7003 100 3537 51 3466 49

Gminę zamieszkuje 14,5% ludności powiatu. Na 1 km² przypada 20 osób – tym samym jest to gmina o najmniejszej gęstości zaludnienia w powiecie.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Na terenie gminy ustanowiono podstrefę Tychowo – Słupskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej, która obejmuje 1 kompleks o powierzchni 5,04 ha. Tereny podstrefy zlokalizowane są w Tychowie[4][5]. Przedsiębiorcy podejmujący działalność gospodarczą na terenie podstrefy mogą skorzystać z pomocy publicznej w formie zwolnienia z części podatku dochodowego CIT lub części dwuletnich kosztów pracy[6].

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Transport drogowy[edytuj | edytuj kod]

Przez gminę prowadzą dwie drogi wojewódzkie:

Transport kolejowy[edytuj | edytuj kod]

Tychowo uzyskało połączenie kolejowe w 1878 r. po wybudowaniu odcinka linii Kołobrzeg – Poznań z Białogardu do Szczecinka. W 1988 r. linia została zelektryfikowana. Przez północną część gminy prowadziła otwarta w 1895 r. kolej wąskotorowa o prześwicie toru 750 mm łącząca Białogard Wąsk. ze Świelinem. W 1948 r. zmieniono jej prześwit na 1000 mm. W 1996 r. została zamknięta. Obecnie w gminie (na trasie linii normalnotorowej) czynne są 2 stacje: Podborsko i Tychowo.

Poczta[edytuj | edytuj kod]

W gminie czynny jest jeden urząd pocztowy: Tychowo (nr 78-220).

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Gmina Tychowo utworzyła 20 jednostek pomocniczych gminysołectw[7]: Borzysław, Bukowo, Bukówko, Czarnkowo, Dobrowo, Drzonowo Białogardzkie, Kikowo, Kowalki, Modrolas, Motarzyn, Pobądz, Sadkowo, Słonino, Smęcino, Stare Dębno, Trzebiszyn, Tyczewo, Warnino, Wicewo i Zaspy Wielkie. Osobną jednostką jest także miasto Tychowo.

Miejscowości[edytuj | edytuj kod]

Miasto
Tychowo
Wsie
Doble, Dzięciołowo, Krosinko, Osówko, Podborsko, Radzewo, Słonino, Borzysław, Bukówko, Czarnkowo, Dobrowo, Drzonowo Białogardzkie, Kikowo, Kowalki, Motarzyn, Pobądz, Retowo, Sadkowo, Smęcino, Stare Dębno, Trzebiszyn, Tyczewo, Warnino, Wicewo i Zaspy Wielkie
Osady
Buczki, Bukowo, Dobrochy, Giżałki, Kościanka, Liśnica, Modrolas, Nowe Dębno, Rozłazino, Rudno, Skarszewice, Sławomierz, Solno, Trzebiec, Wełdkowo, Wełdkówko, Zastawa i Żukówek
Przysiółki
Dobrówko
Niezamieszkane miejscowości
Bąbnica, Głuszyna i Tychówko

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Głaz Trygław

Miejsca pamięci[edytuj | edytuj kod]

pomnik w miejscu Stalagu – 24-05-2010 r.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

W Tychowie, w zachodniej części wsi węzeł dwóch znakowanych szlaków czerwonych:

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 lipca 2009 r. ws. utworzenia, ustalenia granic i nazw gmin oraz siedzib ich władz, ustalenia granic niektórych miast oraz nadania niektórym miejscowościom statusu miasta (Dz. U. z 2009 r. Nr 120, poz. 1000)
  2. Ludność. Stan i struktura ludności oraz ruch naturalny w przekroju terytorialnym w 2014 r. (Stanu w dniu 30 VI 2014 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2014-10-28. ISSN 1734-6118.
  3. Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2014 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2014-07-24. ISSN 1505-5507.
  4. Podstrefa "Tychowo". Pomorska Agencja Rozwoju Regionalnego SA. [dostęp 2014-11-16].
  5. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 2008 r. ws. słupskiej specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. z 2013 r. Nr 0, poz. 836)
  6. Korzyści podatkowe. Pomorska Agencja Rozwoju Regionalnego SA. [dostęp 2014-11-16].
  7. Uchwały Rady Miejskiej z 31-01-2012 r. nr XIII/110/12 i nr XIII/111/12

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jarosław Ellwart, Pomorze Środkowe. Przewodnik turystyczny, Region, Gdynia 1999, ISBN 83-87400-26-2.
  • Jerzy Kosacki, Bogdan Kucharski, Pomorze Zachodnie i Środkowe. Przewodnik, Sport i Turystyka, Warszawa 2001, ISBN 83-7200-583-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]