Tygrys (1624)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tygrys
Klasa galeon
Historia
 Szwecja
Nazwa Tigern
Wejście do służby 1624
Wycofanie ze służby 28 listopada 1627
 I Rzeczpospolita
Nazwa Tygrys
Wejście do służby 28 listopada 1627
Wycofanie ze służby utracony 22 stycznia 1632
Los okrętu nieznany
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność pojemność: 150 łasztów (ok. 300 ton)
Długość między stewami - ok. 24 m (84 stopy amsterdamskie)
Szerokość kadłuba - ok. 6,8 m (24 stopy amsterdamskie)
Uzbrojenie
31 dział różnych wagomiarów w baterii burtowej, w tym 2 działa 12-funtowe, reszta przeważnie 5-funtowych i mniejsze (według danych szwedzkich, 22 działa)
Załoga 44-50 marynarzy i ok. 50 żołnierzy piechoty morskiej

Tygrys (Tigern) - szwedzki, a następnie polski XVII-wieczny trzymasztowy galeon

Okręt ten był początkowo szwedzkim galeonem "Tigern", klasyfikowanym jako lagom örlogskepp - okręt średniej wielkości. Zbudowany został w 1624. Podczas wojny polsko-szwedzkiej "Tigern" działał w składzie sił szwedzkich blokujących Zatokę Gdańską, będąc okrętem admiralskim eskadry dowodzonej przez admirała Nilsa Stiernskölda. Kapitanem okrętu był Simon Stewart.

"Tigern" z pozostałymi okrętami eskadry szwedzkiej uczestniczył w bitwie z flotą polską pod Oliwą 28 listopada 1627. Po wymianie ognia z polskim galeonem admiralskim "Święty Jerzy", został abordażowany przez "Świętego Jerzego". Po zaciętej walce żołnierzy i marynarzy, Polacy opanowali "Tigerna", a śmiertelnie raniony admirał Stiernsköld poddał się.

Zdobyty "Tigern" został następnie wcielony do floty polskiej, jego nazwa została przy tym spolszczona na "Tygrys". 2 maja 1628 kapitanem okrętu został mianowany Henryk Oloffson (porucznik żołnierzy piechoty morskiej "Świętego Jerzego" w bitwie pod Oliwą). Podczas ataku szwedzkich wojsk wspieranych artylerią na polskie okręty stojące u ujścia Wisły koło Twierdzy Wisłoujście po północy 6 lipca 1628, "Tygrys" został wycofany w górę rzeki, ostrzeliwując się i ubezpieczając ogniem odwrót okrętu "Feniks", który utknął na mieliźnie.

W styczniu 1629 roku "Tygrys" wraz z innymi polskimi okrętami został oddany przez króla Zygmunta III Wazę na służbę habsburskiej Ligi Katolickiej toczącej wojnę trzydziestoletnią, przybywając do Wismaru 8 lutego. Polskie okręty, stacjonując w Wismarze walczyły z flotą duńską i szwedzką w sporadycznych mniejszych potyczkach. 22 stycznia 1632 po kapitulacji Wismaru, polskie okręty zostały zdobyte przez Szwedów i wcielone do ich floty. Dalszy los okrętu nie jest znany.

Zobacz też[edytuj]