Tymawa (województwo pomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tymawa
Tymawa
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat tczewski
Gmina Gniew
Liczba ludności (sołectwo) 414
Strefa numeracyjna (+48) 58
Kod pocztowy 83-140[1]
Tablice rejestracyjne GTC
SIMC 0161565
Położenie na mapie gminy Gniew
Mapa lokalizacyjna gminy Gniew
Tymawa
Tymawa
Położenie na mapie powiatu tczewskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu tczewskiego
Tymawa
Tymawa
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Tymawa
Tymawa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Tymawa
Tymawa
Ziemia53°47′54″N 18°48′45″E/53,798333 18,812500

Tymawa (niem. Thymau) – wieś kociewska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie tczewskim, w gminie Gniew.

Integralne części wsi Tymawa[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
1037608 Abisynia część wsi
1037614 Betlejem przysiółek
1037672 Księże Włóki przysiółek
1037726 Osiedle Leśne osiedle
1037784 Tymawa-Wybudowanie część wsi

Wieś otoczona jest nadwiślańskimi wzgórzami które to oddzielają Tymawę od płynącej w odległości niecałych 2 km na wschód Wisły. Wieś jest siedzibą sołectwa Tymawa w którego skład wchodzą również: Tymawa Wybudowanie, Rzym, Betlejem, Osiedle Leśne, Abisynia i Księże Włóki. Na południe od miejscowości znajduje się Jezioro Tymawskie. Tymawa była siedzibą hiszpańskich cystersów (Kalatrawensów).

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie gdańskim.

W średniowieczu osiedli tu rycerze zakonni, którzy przyjęli wzorowaną na cystersach regułę z Calatrava. W 1230 roku na czele klasztoru stał mistrz z Hiszpanii, Florencjusz. Klasztor upadł przed 1245 rokiem[4].

Inne miejscowości o nazwie Tymawa: Tymawa, Wielka Tymawa

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2014–03–09]. s. według wyboru.
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  4. Marek Derwich, Klasztory i mnisi, Wrocław 2004, s. 50.