Tympanoplastyka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Tympanoplastyka, operacja tympanoplastyczna – rodzaj operacji laryngologicznej poprawiającej słuch poprzez odtworzenie drogi przewodzenia dźwięku w uchu środkowym.

Istotą zabiegu jest rekonstrukcja kosteczek słuchowych lub błony bębenkowej. Tympanoplastyka to operacja w obrębie jamy bębenkowej. Wykonuje się ją przy użyciu mikroskopu operacyjnego.

Wskazaniem do wykonania tympanoplastyki jest przewlekłe zapalenie ucha środkowego. Wykonuje się ją czasem także w perlakowym zapaleniu ucha środkowego jako operację odtwórczą.

Zgodnie z podziałem Wullsteina wyróżnia się 5 typów operacji tympanoplastycznych:

  • Typ 1. Plastyka błony bębenkowej (zamknięcie ubytku)
  • Typ 2. Uzupełnienie ubytków w łańcuchu kosteczek słuchowych
  • Typ 3. Nakrycie strzemiączka błoną bębenkową
  • Typ 4. Przykrycie płatem skórnym podstawy strzemiączka (brak jest łańcucha kosteczek słuchowych)
  • Typ 5. Wycięcie okienka w kanale półkolistym poziomym i nakrycie go płatem skórnym

Bibliografia[edytuj]

  • Stanisław Iwankiewicz: Otolaryngologia. Warszawa: PZWL, 1980, s. 63-68. ISBN 8320003245.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.