Typ 1500 (tramwaje w Mediolanie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Typ 1500
Muzealny wagon nr 1503, dostarczony w 1928 r.
Muzealny wagon nr 1503, dostarczony w 1928 r.
Dane ogólne
Producent Breda, Carminati & Toselli, OEFT, OM, OML, Reggiane
Lata produkcji 1927–1930
Miejsce produkcji Włochy Mediolan
Włochy Reggio nell'Emilia
Włochy Sesto San Giovanni
Dane techniczne
Liczba członów 1
Długość 13 890 mm
Szerokość 2350 mm
Wysokość 3230 mm
Masa 15 000 kg
Rozstaw wózków 1445 mm
Rozstaw osi w wózkach 1625 mm
Układ osi Bo'Bo'
Napięcie zasilania 600 V
Prędkość maksymalna 42 km/h
Wnętrze
Liczba miejsc siedzących 29
Liczba miejsc ogółem 130
Niskopodłogowość 0%
Wysokość podłogi 742 mm
źródło danych
Portal Portal Transport szynowy

Typ 1500 – seria 502 wagonów silnikowych mediolańskiego przedsiębiorstwa Azienda Trasporti Milanesi, które jest operatorem miejscowej sieci tramwajowej. Inne oznaczenia brzmią – w oparciu o rok rozpoczęcia produkcji – 1928 lub Ventotto (włoskie określenie liczebnika dwadzieścia osiem), Carrelli (wagon o wózkach napędowych) lub Peter Witt. Te czteroosiowe, czterosilnikowe, wysokopodłogowe wagony jednokierunkowe posiadają nadwozie o konstrukcji drewnianej i hamulce zespolone. Dwa prototypy, którym nadano numery taborowe 1501 i 1502, powstały w latach 1927–1928, a 500 wagonów wytworzonych w ramach produkcji seryjnej zbudowano w latach 1928–1930; otrzymały one numerację z zakresu 1503–2002. Z powodu ich stosunkowo małej pojemności obsługują one linie o niewielkiej liczbie pasażerów: 1, 5, 10, 19 oraz 33.

Historia[edytuj]

Konstrukcja tramwajów serii Ventotto opiera się na wagonach typu Peter Witt, wytwarzanych od 1914 r. w Stanach Zjednoczonych. W procesie produkcji 502 wagonów dla Mediolanu uczestniczyło 6 zakładów. Wózki dostarczyła fabryka FIAT. Poniższa tabela zawiera listę przedsiębiorstw wraz z liczbą wyprodukowanych przez nie egzemplarzy i numerami taborowymi:

Nazwa zakładu Liczba wagonów Numery taborowe
Società Italiana Carminati & Toselli 112 1501–1612
Società Italiana Ernesto Breda 110 1613–1722
Officine Meccaniche di Reggio Emilia 50 1723–1772
Officine Meccaniche (OM) 110 1773–1882
Officine Elettroferroviarie Tallero (OEFT) 110 1883–1992
Officine Meccaniche Lodigiane (OML) 10 1993–2002

Podobne wagony zostały również zakupione przez miasta: Genua, Neapol, Padwa, Triest, Turyn i Madryt. We Frankfurcie nad Menem około 1930 roku testowano jeden tramwaj serii 1500 z Mediolanu; miasto nie zdecydowało się ostatecznie na zakup tych wagonów.

11 mediolańskich wagonów przekazanych zostało do San Francisco, gdzie skierowano je do obsługi linii F Market & Wharves.

Galeria[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Giovanni Cornolò, Giuseppe Severi: Tram e tramvie a Milano. 1840–1987. Mediolan: Azienda Trasporti Municipali, 1987.
  • Guido Boreani: Un tram che si chiama Milano. Il tram tipo 1928 dalle origini ai giorni nostri storia e tecnica. Cortona: Calosci, 1995. ISBN 88-7785-113-9.

Linki zewnętrzne[edytuj]